تبیین شاخص ‌های موثّر بر افزایش نظم و انضباط در کار و تولید با تکیه بر نهج‌البلاغه

بهره‌مندی از «حیات طیّبه» به‌ معنای زندگی پاک و پاکیزه از اهداف آرمانی اسلام است که تحقّق آن علاوه بر ایمان درون، منوط به داشتن عمل شایسته نیز هست (نحل: 97). بدین منظور در جهت ایفای نقش بهتر ارکان دخیل در اقتصاد توام با عزّت و اقتدار، لازم است شاخص‌های موثر بر افزایش نظم و انضباط در کار و تولید از منظر دین الهی تبیین شود. در عصر حاضر روشن‌گری نسبت به این موضوع به‌عنوان یک تکلیف در جهت انجام فریضه جهاد تبیین، نقشی کارآمد در بهبود ساختارهای اقتصادی از جمله کار و تولید دارد. دست‌یابی به این هدف، نیازمند تحلیل و بررسی آموزه‌ها، معارف و دستورات دقیق و فراوان اسلامی است. در این مقاله با تکیه بر معارف نهج البلاغه با روش توصیفی- تحلیلی به طرح و بررسی شاخص‌های موثّر بر افزایش نظم و انضباط در کار و تولید هم‌چون «تفکّرمحوری و دانش‌پایه بودن» و «همراهی علم با عمل» در حوزه علم و اندیشه و شاخص‌‎هایی چون «پرهیز از وانهادگی و سرگردانی» و «روحیّه مشارکت جویی» که در حوزه اخلاق و عمل مطرح است در جهت تحقّق حیات طیّبة و ایجاد رضایت از زندگی برای انسان و جامعه معاصر پرداخته‌ شده است.