دربارۀ کلمۀ بَرمر

در این مقاله به بررسی واژه «برمر» می‌پردازیم که به‌معنی «توقع»، «انتظار» و «امید» بوده، و شواهد آن عمدتاً مربوط به برخی اشعار کهن، تراجم کهن فارسیِ قرآن، لغت‌نامه‌های کهن عربی-فارسی و همچنین، لغت‌نامه‌های فارسی پدیدآمده در شبه‌قارۀ هند است. ما نشان می‌دهیم که صورت‌های متفاوتی از این واژه همچون «برمو»، «پرمو»، «پرموز» و.. که در لغت‌نامه‌های شبه‌‌قاره ثبت شده است، همگی صورت‌های فاسد و حاصل تصحیف و تحریف ضبط اصیل «برمر» است. در پایان این واژه را از حیث ریشه‌شناختی بررسی کرده و استدلال می‌کنیم که متشکل است از حرف اضافۀ «بر» و «مر» به معنای «شمار» و «حساب».

on the word bar-mar

this paper deals with the word bar-mar, with meanings such as ‘expectation’ and ‘hope’. it occurred mostly in early persian poetry, early persian translations of quran and early arabic-persian dictionaries, but also in some relative late persian lexicons composed in the indian subcontinent. it is shown that the persian lexicons in the indian subcontinent have mentioned the word with several variants such as barmū, parmū, parmūz, etc., all of which should be considered as corrupted forms or erratum of the original bar-mar. finally, the word is analyzed from an etymological point of view, concluding that it is consisted of the preposition bar ‘upon’ and the substantive mar ‘calculation’, eventually meaning ‘something that is expected’.