بررسی قاعده «کلّ من مرّ بمیقات وجب علیه الاحرام» در فقه مقارن

از مهم‌ترین قواعد فقهی که در انجام مناسک حج کاربرد دارد و فقها به استناد این قاعده به استنباط برخی از احکام شرعی حج پرداخته‌اند، قاعده‌ «کلّ من مرّ بمیقات وجب علیه الاحرام» است. این قاعده در زمره‌ آن دسته از قواعد فقهی است که مورد عنایت ویژه‌ فقها در مذهب امامیه و مذاهب اربعه‌ اهل‌سنت بوده، اما تنها در فقه شیعه به عنوان قاعده‌ای مجزا از آن بحث شده است. بر اساس این قاعده، هرکس که به مکه مشرف می شود هنگامی که به یکی از مواقیت برسد، احرام بر او واجب شده و گذشتن از میقات بدون احرام جایز نیست، اما گاه مسائلی پیش می‌آید که سبب تاخیر احرام از میقات یا احرام پیش از میقات می‌گردد. این نوشتار به بررسی قاعده‌ مذکور در متون فقهی امامیه و اهل‌سنت پرداخته و پس از بررسی مستندات قاعده، موارد کاربرد آن را به همراه مسائل مربوط به آن در مناسک حج تبیین می‌کند و بدین ترتیب نقاط اتفاق و اختلاف آرای فقهای مذاهب خمسه نیز آشکار می‌گردد.

investigation of the rule (anyone who wants to cross the meqat is obliged to enter ihram) in concurrent jurisprudencee

one of the most important jurisprudential rules used in performing the rituals of the hajj and the jurists have used these rules to deduce some of the religious rulings of the hajj is (anyone who wants to cross the meqat is obliged to enter ihram). this rule is one of those jurisprudential rules that have been specially considered by jurists in the imamiyeh and four religions of sunni, but only in shi’a jurisprudence as a separate rule. according to this rule, anyone who turns to mecca when he reaches one of the occasions, ihram is obligatory on him, and it is not permissible to cross the meqat, but sometimes there are issues that delay the ihram from the meqat or ihram before meqat, etc. this article examines the aforementioned rule in the jurisprudential texts of imamiyeh and sunnis and after reviewing the documentation of the rule, explains its application along with its related issues in the rituals of the hajj. and so the points of disagreement between the scholars of the five religions are also revealed.