تحلیل مفهوم دعا در روایت امام صادق(علیه السلام) و رابطه‌ آن با عبودیت

این مقاله به بررسی و تبیین مفهوم دعا پرداخته و به‌منظور روشن شدن حقیقت دعا بر اساس روایت امام صادق(ع) و ارتباط آن با مفهوم عبودیت انجام شده است. در این روایت، دعا نه در مفهوم خواندن، بلکه به‌معنای اجابت کردن پروردگار از جانب انسان آمده است و این اجابت به واسطه پذیرش الوهیت خداوند در دو مرتبۀ اعتقاد و عمل محقق می‌شود که این مفهوم با معنای عبودیت و بندگی و سریان آن در تمام زوایای زندگی انسان مطابقت دارد. با توجه به نتایج به‌دست‌آمده روشن می‌شود که دعا در حقیقت همان هدف زندگی و عبودیت در برابر پروردگار است که سبب می‌شود انسان به حیات طیبه دست یافته و با ذوب شدن در صفات حضرت حق به انسان «متاله» مبدل گردد. این پژوهش به‌صورت کتابخانه‌ای انجام شده و در آن از روش تحلیلی توصیفی استفاده شده است.

an analysis of the concept of supplication in the narrative of imam sadiq (pbuh) and its relationship with servitude

aiming to clarify the essence of supplication based on the narrative of imam sadiq (pbuh) and its relationship with the concept of servitude, this article examines the concept of supplication. in this narrative, supplication is not understood merely as a form of reading; rather, it signifies the act of god responding to humans. this response is realized through the acceptance of god’s divinity in both belief and action, aligning with the meanings of servitude and its presence in all aspects of human life. based on the research findings, supplication is the very goal of life and servitude to the lord, which leads humans to attain a good and pure life and transforms them into &pious, god-worshipping & beings through absorption in the attributes of the divine. this research has been conducted through a library-based approach, utilizing the descriptive-analytical method.