تحلیل خاستگاه شکل‌گیری نهادهای اجتماعی با تکیه بر نظریۀ انگاره‌های عمومی در فلسفۀ فارابی

نهاد به‏مثابۀ واقعیتی اجتماعی و عامل انسجام‌بخشِ کنش‌های مشترک میان افراد جامعه، علاوه‏بر آنکه تاکنون، موضوع بررسی‌های جامعه‌شناختی و اقتصادی واقع شده، در تحلیل‌های هستی‌شناسانه ازسوی برخی فیلسوفان معاصر نیز موردنظر بوده است. فارابی به‏مثابۀ اندیشمندی که برای امر اجتماعی و جامعه در تحلیل‌های فلسفی خود، اهمیت فراوان قائل بوده، فیلسوفی است که با عرضۀ نظریۀ خاص خویش درحوزۀ انگاره‌های عمومی توانسته در خوانشی دوباره، مبانی و بسترهایی را برای بحث درخصوص تحلیل هستی‌شناسانۀ نهاد و پاسخ‌گویی به پرسش مطرح‌شده دربارۀ چرایی اشتراک کنش‌های مردم جامعه به‌دست دهد. در این پژوهش کوشیده‌ایم با واکاوی نظریۀ انگاره‌های عمومی فارابی و لوازم آن و همچنین بررسی مفهوم «نهاد» به ‏مثابۀ واقعیتی اجتماعی، نسبت میان این دو مقوله را تبیین کنیم. طبق دیدگاه فارابی، نهادها همان انگاره‌های عمومی‌ای هستند که نیازهای طبیعی یا معقولات قدسی را توسط صورت‌های محسوس محاکات می‌کنند و آن‌ها را مقدمه‌ای برای رفتار قرار می‌دهند و به‌تبع آن، اعتباریاتی جدید را به‌وجود می‌آورند.

The Analysis of the Origin of Social Institutions Formation in the Light of the Theory of Public Images in Farabi’s Philosophy

The institution as a social reality and the source of coherence in common actions between members of society, in addition to being the subject of sociological and economic studies, has also been the subject of ontological analysis by some contemporary philosophers. Farabi, as a thinker who cares about society in his philosophical analyzes, is a philosopher who, by presenting his own theory in field of &public images& has been able to reread the foundations and grounds for discussing ontological analysis of institution and answering the question of why the actions of people in the society are shared. This study seeks to explain the relationship between Farabi’s theory of &public image& and its accessories, as well as examining the concept of &institution& as a social reality. According to Farabi’s view institutions are the same public images that imitate the natural needs or sacred intellects in tangible forms, using them as a prelude to behavior and consequently creating new credential.