فرایند مدیریت اعطای کاربری به بناهای بافت تاریخی با تاکید بر ارتقای تعاملات اجتماعی (مورد پژوهی: شهر کنگاور)

بناهای با ارزش فرهنگی و تاریخی در شهرستان کنگاور، در طی دهه‌های اخیر به علت بی‌توجهی مسئولین و شهروندان متروکه شده‌اند. تغییر نیازهای اجتماعی ساکنین یکی از مهم‌ترین عوامل زوال این نمونه بناها است. تغییر کاربری و استفاده مجدد از بناهای فرهنگی و تاریخی می‌تواند علاوه بر باززنده‌سازی آن‌ها موجب ارتقای تعاملات اجتماعی جامعه کنگاور شود. هدف اصلی پژوهش حاضر، احیاء بافت تاریخی براساس تعاملات اجتماعی است و در این راستا تلاش دارد فرایند مدیریت اعطای کاربری جدید به سه بنای تاریخی در شهر کنگاور را از طریق اولویت‌بندی کاربری بناهای مورد مطالعه و شاخص‌های اجتماع‌پذیری (کالبد، فعالیت و معنا)، نشان دهد. پژوهش فوق، با ترکیبی از روش‌های توصیفی - تحلیلی صورت گرفته که در آن از روش پیمایشی و روش آمار توصیفی استفاده شده است. ابزار گردآوری داده‌ها در حین انجام پژوهش، مطالعات کتابخانه‌ای، مشاهده، رولوه، مصاحبه توامان با کروکی در این زمینه بوده است. در گام اول، کاربری‌های مناسب (چهار دسته کلی، پذیرایی - گردشگری، آموزشی، اداری و فرهنگی) با تکنیک مثلث‌بندی و براساس مصاحبه با خبرگان و متخصصین، بررسی طرح تفصیلی و نیز پیشنهادهای شهروندان از طریق پرسش‌نامه، انتخاب شدند. در گام دوم، کاربری‌ها براساس تحلیل ساعات و مدت حضور افراد در کاربری‌های مشابه آن‌ها، اولویت‌بندی گردیدند و در گام سوم، اولویت‌بندی شاخص‌های اجتماع‌پذیری با استفاده از تحلیل پرسش‌نامه در مقیاس لیکرت در نرم‌افزار spss با آزمون فریدمن انجام‌گرفته است. در گام چهارم، با تحلیل بناهای مطالعاتی به روش ahp در نرم‌افزار expert choice اولویت‌بندی بناها در راستای اجتماع‌پذیری صورت گرفت. در گام آخر، از مقایسه تطبیقی یافته‌های به‌دست‌آمده، کاربری مناسب هر بنا به آن اعطای شد؛ به صورتی که کاربری خانه هنرمندان به خانه ساری‌اصلانی، کاربری موزه به خانه حیدری و کاربری مهمان‌سرا به خانه رضوانی اعطا گردیده است. یافته‌ها نشان می‌دهند که در دسترس‌ بودن بناها و داشتن هویت تاریخی بنا برای افراد یکی از مهم‌ترین عوامل در شناسایی بناهایی است که از قابلیت ارتقای تعاملات اجتماعی بالایی برخوردارند و ایجاد فعالیت‌های متفاوت اجتماع‌پذیر در این بناها در سطح شهر یکی از مهم‌ترین عوامل سرزندگی و ارتقا تعاملات اجتماعی افراد است.

the process of managing the granting of land use to historicalcontext buildings with an emphasis on promoting social interactions (case study: kangavar city)

valuable cultural and historical buildings in kangavar city have been abandoned in recent decades due to the neglect of officials and citizens.the change in the social needs of the residents is one of the mostimportant factors in the deterioration of these examples of buildings.changing the use and reuse of cultural and historical buildings canimprove the social interactions of kangavar society in addition to theirrevitalization. the main goal of the current research is to revive thehistorical context based on social interactions, and in this direction, theprocess of granting new use to three historical buildings in kangavarcity is attempted through prioritizing the use of the studied buildingsand sociability indicators, i.e. body, activity. and show the meaning.the above research was carried out with a combination of descriptive-analytical methods in which survey method and descriptive statisticsmethod were used. the tools of data collection during the researchwere library studies, observations, handbooks, and interviewswith sketches in this field. in the first step, suitable uses (4 generalcategories, catering - tourism, educational, administrative and cultural)with triangulation technique and based on interviews with experts andexperts, detailed plan review and suggestions of citizens through questionnaires.were selected in the second step, the users were prioritizedbased on the analysis of the hours and duration of people’s presencein similar users, and in the third step, the sociability indicators wereprioritized using the questionnaire analysis in likert scale was done inspss software with friedman test. in the fourth step, by analyzing thestudy buildings using the ahp method in the expert choice software,the buildings were prioritized in the direction of sociability. in the laststep, from the comparative comparison of the obtained findings, theappropriate use of each building was granted to it; in the way that theuse of artists’ house has been granted to sari-aslani house, the use ofmuseum to heidari’s house and the use of guest house to rizvani’shouse. the findings show that the accessibility of the buildings andhaving the historical identity of the building is one of the most importantfactors in identifying the buildings that have the ability to promotesocial interactions and create different social activities in these buildings at the city level. it is one of the most important factors of vitality and promotion of people’s social interactions.