اولویت‌بندی شهرستان‌های استان کرمانشاه براساس شاخص‌های توسعه پایدار منطقه‌ای (مطالعه موردی: شهر کرمانشاه)

برنامه‌ریزی در جهت توسعه پایدار منطقه‌ای یکی از دغدغه‌های اصلی برنامه‌ریزان فعال در عرصه توسعه می‌باشد تا راهی جهت عدم تعادل منطقه‌ای و کاهش ناهمگونی‌ها پیدا کنند؛ بنابراین شناخت ناهمگونی مناطق می‌تواند نقش مهمی در جهت برنامه‌ریزی اصولی و مفیدتر ایفا کند. هدف پژوهش حاضر اولویت‌بندی شهرستان‌های استان کرمانشاه براساس شاخص‌های توسعه پایدار منطقه‌ای است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر شیوه انجام توصیفی- تحلیلی است. جامعه آماری پژوهش را همه شهرستان‌های استان کرمانشاه تشکیل می‌دهد. جهت مقایسه شهرستان‌ها از نظر شاخص‌های توسعه پایدار منطقه‌ای از 13 شاخص به همراه 145 گویه که از سالنامه آماری استان کرمانشاه استخراج شده استفاده شده است. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از مدل‌های تصمیم‌گیری چندمعیاره همچون تاپسیس فازی (ftopsis)، ویکور فازی (fvikor) و مدل swa استفاده شده است. همچنین جهت به دست آوردن وزن شاخص‌های موردنظر از تکنیک تحلیل سلسله مراتبی (ahp) استفاده شده است. نتایج تاپسیس فازی نشان داد که شهرستان پاوه با مقدار وزن 0.889 در رتبه اول و شهرستان هرسین با وزن 0.086 در رتبه آخر قرار دارد. نتایج ویکور فازی نشان داد که شهرستان کرمانشاه با مقدار وزن 0.000 در رتبه نخست و شهرستان هرسین با مقدار وزن 0.895 در رتبه چهاردهم قرار دارند. نتایج مدل saw نشان داد که شهرستان کرمانشاه با وزن 0.905 در رتبه اول و شهرستان هرسین با وزن 0.000 در رتبه آخر شهرستان‌های استان کرمانشاه قرار گرفته است. از نظر سطح توسعه نیز به چهار سطح توسعه‌یافته (شهرستان‌های کرمانشاه، گیلانغرب، اسلام‌آباد و پاوه)، در سطح نسبتاً توسعه‌یافته (شهرستان‌های دالاهو، سنقر و کنگاور)، در سطح درحال‌توسعه (شهرستان‌های قصر شیرین و صحنه) و در سطح محروم (شهرستان‌های روانسر، جوانرود، ثلاث‌باباجانی، سرپل‌ذهاب و هرسین) سطح‌بندی شده‌اند.

evaluation of sustainable development indicatorsand its effects on case study planning in kermanshahprovince (case study: kermanshah)

planning for sustainable regional development is one of the main concerns of active planners in the field of development to find a way to address regional imbalances and reduce heterogeneity.therefore, recognizing the heterogeneity of regions can play animportant role in principled and more useful planning. the aim of this study is to prioritize the cities of kermanshah province based on regional sustainable development indicators. this research is applied in terms of purpose, in terms of descriptiveanalyticalmethod. the statistical population of the study consistsof all cities of kermanshah province. in order to compare the cities in terms of indicators of sustainable regional development, 13 indicators along with 145 items extracted from the statistical yearbook of kermanshah province have been used. multi-criteriadecision models such as fuzzy topsis (ftopsis), fuzzy vicor (fvikor), and swa model were used to analyze the data.also, in order to obtain the weight of the desired indicators, the analytic hierarchy process (ahp) technique has been used. the results of fuzzy topsis showed that paveh city with a weight of 0.889 is in the first place and harsin city with a weight of 0.086is the last. fuzzy vicor results showed that kermanshah city with a weight of 0.000 is in the first rank and harsin city with a weight of 0.895 is in the fourteenth rank. the results of the saw model showed that kermanshah city with a weight of 0.905 is in the first rank and harsin city with a weight of 0.000 is in the last rank of kermanshah province cities. in terms of level of development, it has been developed into four levels (kermanshah, gilangharb, islamabad and paveh counties), relatively developed level (dalahou, songhar and kangavar counties), and developing level (qasr counties). shirin and sahneh) and at the deprived level (cities of ravansar, javanrood, salat babajani, sarpol-e zahaband harsin).