بررسی تاثیر عناصر طبیعی برآسایش حرارتی در حیاط خانه‌های تاریخی شهر اصفهان

مطالعات نشان می‌دهد در دهه‌های اخیر دما افزایش پیدا کرده و ما با پدیده جزیره گرمایی روبه‌رو هستیم. این پدیده تاثیر منفی برآسایش حرارتی ساکنان دارد و شهرها به این لحاظ دچار چالش‌هاى فراوانى از جمله تغییر در خرداقلیم‌ها و نیازمند انرژى بیشتر شده‌اند؛ بنابراین نیاز مبرم به راهکارهای تعدیل حرارتى احساس می‌شود. با توجه به این که پوشش گیاهی از متداول‌ترین راهکارهای ارتقاء آسایش حرارتی در شهرها است این پژوهش بر آن است تا میزان و چگونگی تاثیر عناصر طبیعی از جمله پوشش گیاهی و آب را برآسایش حرارتی در حیاط تعدادی از خانه‌های تاریخی شهر اصفهان مورد بررسی قرار دهد. به این منظور تعدادی از خانه‌های تاریخی و حیاط مرکزی شهر اصفهان نرم‌افزار انویمت 4 مدل‌سازی و مورد شبیه‌سازی قرار گرفتند و نتایج مربوط به تغییرات شاخص متوسط آرای پیش‌بینی‌شده برای اولین روز تیرماه محاسبه شدند. بررسی رابطه میان عناصر طبیعی و شاخص آسایش حرارتی به روش رگرسیون تک متغیره و چندمتغیره انجام شد. روند تغییرات شاخص آسایش حرارتی با گذشت زمان نشان داد که فضای سبز همواره می‌تواند باعث ارتقاء آسایش حرارتی در خرداقلیم حیاط مرکزی شود. تحلیل رگرسیون نشان می‌دهد که عاملی که بیشترین تاثیر را در تعدیل آسایش حرارتی دارد پوشش درختی است در حالی که دو عامل چمن و آب در برخی ساعات تاثیر منفی هرچند بسیار کم بر شرایط حرارتی دارند. کاشت درختان هم باعث کاهش شاخص متوسط آرای پیش‌بینی‌شده در زیر تاج‌پوش درختان و هم باعث کاهش میانگین این شاخص در کل حیاط در تابستان‌های اقلیم گرم و خشک می‌شود.