بررسی یادگیری مشارکتی در آموزش طراحی نور مسکن امروز با تاکید بر آرای نشانه‌شناسی در طرح‌های آزمایشی

معماری به علت گستردگی و نیاز به شناخت حوزه‌های مختلف جهت تامین فضای حامی فعالیت‌های گوناگون نیاز است که اشرافیتی به دیگر حوزه‌ها داشته باشد. همین امر تاکیدی بر مشارکت محوری این رشته را دارد که به نظر می‌رسد راهکاری پاسخ‌ده برای تقویت و ارتقای خلاقیت در نزد دانشجویان معماری است. این پژوهش با هدف بررسی اثرگذاری شیوه یادگیری مشارکتی بر آموزش طراحی نور صورت پذیرفته است. روش تحقیق در این پژوهش ترکیبی با رویکرد تودرتو است. در مرحله کیفی استخراج مولفه‌های یادگیری مشارکتی در آموزش طراحی نور با مرور نظام‌مند است سپس دقیق سازی صورت می‌گیرد. رویکرد تقلیل دادهای با تاکید بر استخراج مولفه‌های منطبق بر نشانه‌شناسی است که در سیستم کدنامه‌ای رویکرد تقلیل داده‌ای نشانه‌شناسی است. سپس مولفه‌های یادگیری مشارکتی در آموزش طراحی نور با یک طرح آموزشی در جلسه در دو گروه شاهد و آزمون موردبررسی با تکنیک a-b-a قرار می‌گیرد برای تحلیل نتایج گروه آزمون و گروه شاهد از نرم‌افزار grapher استفاده می‌شود. نتایج نشان می‌دهد که بر اساس نتایج به‌دست‌آمده از مدل رگرسیونی مشخص می‌شود که میانگین سهم عاملی در گروه شاهد (0.677) و در گروه آزمون (0.763) است که به میزان 6% افزایش خلاقیت صورت یافته است. در گروه شاهد بیشترین ضریب تعیین مربوط به اصالت با مقدار (0.746) و کمترین مربوط به متغیر سیالی با مقدار (0.548) است در گروه آزمون کمترین متغیر سیالی با مقدار (0.589) و بیشترین مربوط به متغیر انعطاف‌پذیری با مقدار (1.000) است.

investigating collaborative learning in today’s housing lighting design education with an emphasis on semiotic opinions in experimental designs

due to its breadth and the need to know different areas, architecture needs to be superior to other areas to provide a supportive space for various activities. this emphasizes the central participation of this discipline, which seems to be an answerable solution to strengthen and promote creativity among architecture students. this research has been conducted to investigate the effectiveness of collaborative learning in lighting design education. the research method in this research is a combination with a nested approach. in the qualitative stage, the components of collaborative learning in light design education are extracted with a systematic review, then refinement is done. the data reduction approach is based on the extraction of semiotics-compliant components, which is the semiotic data reduction approach in the coding system. then, the components of collaborative learning in light design training with a training plan in the meeting in two control and test groups are examined with the a-b-a technique. grapher software is used to analyze the results of the test group and the control group. the results show that based on the results obtained from the regression model, it is determined that the average factor contribution in the control group is (0.677) and in the test group (0.763), which has increased creativity by 6%, in the control group, the highest coefficient the determination is related to originality with a value of (0.746) and the lowest is related to the fluidity variable with a value of (0.548). in the test group, the lowest fluidity variable is with a value of (0.589) and the highest is related to the flexibility variable with a value of (1.000)