تبیین مولفه‌های تاثیرگذار بر شرایط ذهنی و توجه به انعطاف‌پذیری در حصول رضایت حرارتی کاربران از فضای باز (نمونه موردی: میدان نقش‌جهان اصفهان)

ارتباطی پیچیده میان تعامل افراد و محیط فیزیکی آن‌ها برقرار است. نگاه غالب بر این فعل‌وانفعالات، عمدتاً شامل مولفه‌های کمّی قابل درک مانند جریان گرما و دما، همسو با رویکردهای فیزیولوژیکی است، آسایش را به عنوان یک پدیده فیزیکی می‌داند و به دنبال تشکیل یک «شاخص آسایش» است که از درک چگونگی تاثیر ویژگی‌های فیزیکی محیط بر وضعیت شخصی ساکنان تعریف گردد؛ در حالی که این ارتباط، پیچیده‌تر از آن چیزی است که صرفاً با چنین شاخصی تعیین گردد. افراد با محیط حرارتی خود به صورت منفعلانه تعامل ندارند و اگر شرایط را ناخوشایند یا خود را در یک تنش شدید حرارتی ببینند، به‌گونه‌ای واکنش نشان می‌دهند که خود را راحت‌تر و ایمن‌تر کنند. حداقل، آن‌ها به امید مهار، کنترل یا دوری کردن از تنش حرارتی تلاش بیشتری می‌کنند. این تلاش از سویی مرتبط با وضعیت فیزیولوژیکی و از جهتی در ارتباط با شرایطی ذهنی افراد است که رضایتمندی از محیط حرارتی را فراهم نماید. به همین خاطر، رویکردهای پژوهشی در این حیطه فراتر از مطالعات کمّی برای پیش‌بینی محدوده آسایش است. از این‌روی، توجه به فرآیندهایی کیفی در راستای تطبیق انسان با محیط پیرامون و نیازهایش، ضروری به نظر می‌رسد. هدف کلی این پژوهش، پردازش دیدگاهی جامع به عوامل موثر بر ادراک حرارتی است و به بررسی مولفه‌های کیفی تاثیرگذار بر حصول آسایش حرارتی در فضای باز می‌پردازد. چارچوبی از رویکردهای تاثیرگذار بر سازگاری حرارتی شامل عوامل رفتاری، فردی، اجتماعی، فرهنگی، تاریخچه حرارتی، بستر و همبستگی حواس یا پاسخ لحظه‌ای به‌عنوان تاثیرات غیرمستقیم در این پژوهش تبیین می‌گردد. روش تحقیق به‌صورت پژوهش موردی و مطالعه میدانی است که در آن با تحلیل برخی از متغیرهای مرتبط با عوامل مذکور، با تکمیل 100 پرسشنامه، مراجعین به میدان نقش‌جهان اصفهان در بازه‌های زمانی مختلف زمستانی با اولویت‌بندی معیارهای پژوهش در نرم‌افزار spss 26 فراهم می‌گردد. نتیجه این پژوهش نشان می‌دهد توجه به این مولفه‌ها در شکل‌گیری قضاوت‌های فردی که منجر به رضایت حرارتی می‌گردد، نقش بسزایی در افزایش حد بالا و پایین آسایش حرارتی و به تبع آن، مدیریت مصرف انرژی و تقویت پایداری زیست‌محیطی را به همراه دارد.

evaluation of variables affecting mental conditions and the role of resilience to creating thermal satisfaction in outdoor spaces (case study: naghsh jahan square, isfahan)

there is a complex relationship between the interaction of people and their physical environment. the dominant view on are in line with physiological approaches, these interactions considers comfort as a physical phenomenon and seeks to form a “comfort index” that is based on understanding how definethe effect of the physical characteristics of the environment on the personal condition of the residents; while this relationship is more complicated than what can be determined only with such an index. people do not passively interact with their thermal environment.on the one hand, this effort is related to the physiological condition and on the other hand, it is related to the mental conditions of people to provide satisfaction withthe thermal environment. for this reason, research approaches in this field go beyond “quantitative studies” to predict the comfort zone. from this point of view, it seems necessary to pay attention to qualitative processes in order to adapt the human being to the surrounding environment and his needs.the research method is a case study and a field study, in which byanalyzing some variables related to the aforementioned factors, by completing 100 questionnaires, visitors to naqsh jahan square in isfahan in different winter time periods are provided by prioritizing the research criteria in spss 26 software. be made the result of this research shows that paying attention to individual judgments based on qualitative approaches andchanges in the range of thermal comfort resulting from global standards and turning to its localization has a significant role in .modifying environmental patterns towards sustainability