ارزیابی مولفه‌های انسان‌محور موثر بر عامل سازگاری در بازتعریف حدود آسایش حرارتی (نمونه موردی: میدان نقش‌جهان اصفهان)

چنانچه معماری را پاسخی انسان‌محور برای ایجاد سطوح مختلف آسایشی تعریف نماییم که در سه سطح جسمی، عملکردی و روانی قابل بررسی است؛ آسایش حرارتی زیرمجموعه‌ای مهم از این پاسخ خواهد بود که از طرفی وضعیت فیزیولوژیکی مهم و از سویی دیگر به عنوانشرایطی ذهنی که رضایتمندی از محیط حرارتی را ابراز می‌کند، توصیف شده است؛ بنابراین، دو جنبه فیزیولوژیکی و روان‌شناختی در مفهوم آسایش حرارتی قابل بررسی است. بیشتر تحقیقات اولیه در این زمینه صرفاً بر محاسبات فیزیولوژیکی آسایش حرارتی متمرکز بوده است و عموماً یک گزاره مهم را نادیده می‌گیرد که در دو دهه اخیر بیشتر مورد بررسی قرار گرفته است و آن اینکهافراد در شرایط محیطی غیرفعال نیستند. این گزاره، موضوع سازگاری را به میان می‌آورد و شامل فرآیندهایی کیفی است که انسان جهت تطبیق و متناسب کردن محیط و نیازهایش انجام می‌دهد و می‌تواند محدوده حرارتی محیط خود را قابل قبول نماید. در چنین چارچوبی، فرصت‌های سازگاری را نیز می‌توان در سه دسته فیزیولوژیکی، روان‌شناختی و رفتاری متمایز نمود. در این مقاله، متغیرهای انسان‌محوری همچون تجربه، انتظارات، کنترل درک شده محیط و ...در مقوله سازگاری روان‌شناختی که منجر به تفاوت در محدوده آسایش حرارتی حاصل از نگاه کمّی می‌شود، بررسی می‌گردد. روش تحقیق در مقاله حاضر، پژوهش موردی و مطالعه میدانی است که در آن با تحلیل فرصت‌های سازگاری در آسایش حرارتی، با تکمیل 100 پرسشنامه، به ارزیابی ظرفیت‌های موجود در جنبه‌های سازگاری مراجعین به میدان نقش‌جهان اصفهان در بازه‌های زمانی مختلف زمستانی پرداخته می‌شود. نتیجه تحلیل‌های این پژوهش با استفاده از نرم‌افزار spss26 نشان می‌دهد پاسخ معماری به آسایش حرارتی متمرکز بر رویکردهای کیفی و انسان‌محور است و عامل سازگاری، نقش بسزایی در بازتعریف محدوده آسایش حرارتی و تبیین محیط قابل قبول انسانی دارد که الزاماً منطبق بر محدوده‌های مرتبط با استاندارهای جهانی و محاسبات صرفاً کمّی نیست. 

investigation of human-centered variables of adaptation factors in redefining thermal comfort limits(case study: naghsh jahan square, isfahan)

if we define architecture as a humancentered response to create different levels of comfort that can be examined at three levels: physical, functional and psychological; thermal comfort is an important response that is both an important physiological condition and a mental condition that expresses satisfaction with the thermal environment. therefore, both physiological and psychological aspects of the concept of thermal comfort can be examined. most early research in this field has focused solely on physiological calculations of thermal comfort and generally ignores the fact that people are not inactive in environmental conditions., is related to the issue of adaptation and includes qualitative processes that human beings perform to adapt and adapt to the environment and their needs and can make the thermal range of their environment acceptable. therefore, adaptation opportunities can be distinguished into three categories: physiological, psychological and behavioral. in this article, humancentered components such as experience, expectations, perceived control of the environment, etc. in the category of psychological adaptation that leads to differences in calculations quantitative thermal comfort is checked. the research method in this article is a case study and a field study in which by analyzing adaptation opportunities in thermal comfort, by completing 100 questionnaires, to evaluate the existing capacities in the psychological aspects of clients referred to naghsh jahan square in isfahan in different winter time periods. paid. the result of this study shows that the architectural response to thermal comfort pays attention to qualitative and humancentered approaches and the adaptation factor plays a significant role in redefining the range of thermal comfort and defining an acceptable human environment and does not necessarily comply with the limits of international standards.