ارائه الگوی تخلیه اضطراری و مکانیابی اسکان موقت مناطق یک و سه اصفهان با رویکرد پدافند غیرعامل

انتخاب مکان بهینه جهت استقرار اضطراری یا موقت جمعیت‎های آسیب دیده از بحران یکی از مسائلی است که همواره مورد توجه سازمان‎های مسئول در مدیریت بحران قرار دارد. شهر اصفهان با قرار گرفتن  در نزدیکی دو مرکز هسته‎ای بسیار مهم در شعاع 10 و 100 کیلومتری و دلایل سیاسی متعدد می‎تواند به عنوان کانون اصلی هدف حملات نظامی و همچنین حملات تروریستی واقع گردد. در این مقطع که بیشترین تمرکز بر حملات تروریستی شهری قرار گرفته و احتمال بسیار زیادی برای این‎گونه حملات در شهر اصفهان وجود دارد به نظر می‎رسد که پرداختن به موضوع مکانیابی اسکان موقت و تخلیه اضطراری به این مراکز پس از حمله می‎تواند به عنوان یکی از اصلی‌ترین مقوله‎های مرتبط با پدافند غیرعامل مطرح باشد. هدف اصلی پژوهش ارائه یک الگو برای جهت مسیریابی تخلیه اضطراری و مکانیابی فضا‌های تامین اسکان موقت به منظور دستیابی به نیاز‌های اولیه بازماندگان سانحه می‌باشد. این پژوهش از حیث ماهیت و روش، از نوع تحقیقات توصیفی –تحلیلی و از حیث هدف، از نوع تحقیقات کاربردی است. در جهت رسیدن به اهداف پژوهش با به‌کارگیری داده‌های مکانی و انجام تحلیل‌های مربوطه در سیستم اطلاعات جغرافیایی و مدل تصمیم‌گیری چند معیاره ahp,vikor اقدام شده است. در اقدام بعدی جهت تعیین مسیر بهینه تخلیه اضطراری و شناسایی نزدیکترین مراکز اسکان اضطراری از تحلیل شبکه در نرم افزار gis 10.8 arc استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش متخصصین حوزه شهری شهر اصفهان و حجم نمونه از طریق اشباع نظری به تعداد 60 کارشناس است. روش نمونه‌گیری هم به صورت نمونه‌گیری گلوله برفی می‌باشد. نتایج نشان می‌دهد که از میان معیارهای تاثیرگذار بر مکانیابی اسکان موقت معیار شیب زمین با امتیاز 0.097 پراهمیت‌ترین و معیار دسترسی به مجتمع‎های خدماتی رفاهی  با امتیاز 0.021 کم‌اهمیت‌ترین معیار ازنظر کارشناسان می‌باشد. همچنین بر اساس بررسی‎های انجام شده اراضی قسمت شمال شرقی (اراضی بین منطقه رحمت آباد و کمشچه) حریم سی کیلومتری جهت اسکان موقت مناسب می‎باشند و در گام بعدی مسیرهای بهینه جهت تخلیه اضطراری به این مراکز ارائه گردید. 

presenting the model of emergency evacuation and placement of temporary accommodation in areas 1 and 3 of isfahan with a passive defense approach

passive urban defense is considered as a mechanism (strategy) of preparation in emergency situations or a deterrence strategy in the face of manmade, natural and technological hazards. nonactive defense is considered as one of the integral principles of wars, so that in today’s world, many countries that are famous in the field of military technology, in parallel with the advancement of research and production of intelligent and advanced military systems, pay special attention to nonactive defense measures. residents of cities are exposed to many possible risks and the first instinctive action after the occurrence of a risk (crisis) is to move away from the area of the risk effect. in the situation when many people decide to move away from the danger place at the same time, crowding becomes the main challenge. emergency evacuation of people rescued from disasters located in the affected area is one of the general strategies and main activities in crisis management caused by unexpected events. in many dangerous incidents, the best option is to move the affected population to safe areas. in fact, evacuation and emergency accommodation is one of the main steps in facing all kinds of manmade and natural crises. considering the strategic role of the islamic republic in the region and the politicalgeopolitical position of the metropolis of isfahan, and according to the importance of improving the level of safety and security, as well as in the direction of communicating the general policies of the system in the field of passive defense and the need to implement this policy in all areas, it seems that the role of the development and guidance of cities is very significant from this point of view. choosing the optimal place for the emergency or temporary settlement of populations affected by the crisis is one of the issues that is always the concern of organizations responsible for crisis management. being located near two very important nuclear centers within a radius of 10 and 100 kilometers, the city of isfahan can be the main target of military attacks as well as terrorist attacks for several political reasons. at this point, when most of the focus is on urban terrorist attacks and there is a very high probability of such attacks in isfahan city, it seems that addressing the issue of locating temporary accommodation and emergency evacuation to these centers after the attack can as one of the main categories related to passive defense. the main goal of the research is to provide a model for emergency evacuation routing and locating temporary accommodation spaces in order to meet the basic needs of accident survivors. this research is descriptiveanalytical in terms of nature and method, and applied research in terms of purpose. in order to achieve the goals of the research, it has been done by using the spatial data and performing relevant analyzes in the geographic information system and the multicriteria decisionmaking model of ahp, vikor. in the next step, network analysis was used in gis 10.8 arc software to determine the optimal emergency evacuation route and to identify the nearest emergency accommodation centers. the statistical population of this research is experts in the urban area of isfahan and the sample size is 60 experts through theoretical saturation.the sampling method is snowball sampling. the results show that among the criteria affecting the location of temporary accommodation, the slope of the land with a score of 0.097 is the most important and the criterion of access to welfare service complexes with a score of 0.021 is the least important criterion according to experts. also, based on the investigations of the lands in the northeastern part (the lands between rahmatabad and kameshche), a 30kilometer boundary is suitable for temporary accommodation, and in the next step, optimal routes for emergency evacuation were presented to these centers.