بررسی نقش کیفیت زندگی شهری در رضایت‌مندی شهروندان مناطق پانزده‌گانه شهر اصفهان

حیات اجتماعی ساکنین شهرها به‌شدت از فضاهای شهری متاثر است و این موضوع می‌تواند از جنبه‌های مختلف مورد کنکاش و مداقه قرار گیرد. از مفروضات اصلی این‌گونه بررسی‌ها می‌توان به یک اصل اساسی اشاره کرد: یک محیط سرزنده، باکیفیت و امن، باعث افزایش حس شادمانی و رضایت افراد می‌شود. هدف از انجام این پژوهش، سنجش رضایت‌مندی شهروندان متاثر از ابعاد کیفیت زندگی، در بین ساکنین مناطق پانزده‌گانه شهر اصفهان است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی – پیمایشی است و برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه استفاده شده است. حجم نمونه با استفاده از جدول کرجسی- مورگان 400 نفر محاسبه و برای تحلیل داده‌ها از منطق topsis استفاده شده است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که در بین عوامل اثرگذار در ابعاد برخورداری از کیفیت زندگی، ناحیه پنج (مناطق 6، 5، 4) با شاخص 0.938578 در رتبه اول اهمیت قرار دارد، ناحیه چهار (مناطق 3،1) با شاخص 0.753095 در رتبه دوم، ناحیه یک (مناطق 11، 8)، با شاخص 0.737805 ‌در رتبه سوم، ناحیه سه (مناطق 15، 13، 9، 2)، با شاخص 0.378396 در رتبه چهارم و نهایتاً ناحیه دو (مناطق 14، 12، 10، 7)، با شاخص 0.075759 در رتبه آخر به لحاظ رضایتمندی از کیفیت زندگی قرار دارند.