طراحی سناریوهای توسعه حمل و نقل هوشمند شهری با رویکرد تحلیل محیط اطلاعاتی (مطالعه موردی: شهر همدان)

هوشمندسازی، رویکردهای نوینی برای ترسیم چشم‌انداز مطلوب حمل و نقل شهری ایجاد کرده است. هدف از این تحقیق کاربست تفکر واگرا در تحلیل پدیده‌ها از طریق سناریونگاری فضای حمل و نقل هوشمند شهری همدان است. هدف پژوهش حاضر، سناریونویسی برای استقرار حمل‌ونقل هوشمند شهری در شهر همدان با رویکرد تحلیل محیط اطلاعاتی و قیاس تلفیقی آن، نظرسنجی از شهروندان و مختصصان و مدیران شهری است. روش تحقیق در این پژوهش از نوع هدف کاربردی و در چارچوب روش‌های تحلیلی است. برای جمع آوری اطلاعات، از ابزار پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. برای تعیین حجم نمونه‌ 384 نفری از فرمول کوکران استفاده شد. که 62 نفر از آنان خبرگان نمونه آماری در حوزه حمل و نقل بوده‌اند. با استفاده از روش‌ نمونه‌گیری تصادفی تکمیل شد و پایایی پرسشنامه‌ها از طریق آلفای کرونباخ 0.841 است. یافته‌های پژوهش، رتبه‌بندی ابعاد حمل‌ونقل هوشمند، بعد دانش مداری با وزن 0.5، یکپارچگی با وزن 0.274 و پایداری با وزن 0.226 به ترتیب بیشترین اهمیت را در شکل دادن حمل و نقل هوشمند، به خود اختصاص داده اند. همچنین بررسی معیارهای استفاده شده در این رتبه‌بندی نیز حکایت از ترتیب اهمیت امنیت اطلاعات با وزن 0.54، معماری اطلاعات با وزن 0.297 و محتوای اطلاعات با وزن 0.163 دارد. چهار سناریوی اول به واسطه کارکردهای مناسب امنیت، معماری و محتوای اطلاعات حمل و نقل، تصویر مطلوبی از فعالیت‌های مبتنی بر مشارکت‌های اجتماعی، توسعه کاربری‌ها، سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها و شبیه‌سازی‌های اطلاعات‌محور حوادث را باعث می‌شود. چهار سناریوی دوم تصاویری با نقش‌افرینی مولفه‌های غالب دوم (یکپارچگی) و سوم (پایداری) حمل و نقل هوشمند هستند. در نهایت ویژگی‌ها و آثار هر یک از سناریوها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. تحلیل نقش دولت به عنوان کنش‌گری کلیدی در توسعه حمل و نقل شهری در قالب سناریوهای ارائه شده از جمله پیشنهادهای تحقیق بوده است.