توسعه گردشگری و بازساخت در مقاصد شهری(مطالعه موردی: شهر شیراز)

یکی از مباحث اساسی در جغرافیایی شهری و روستایی که تغییرات را در حوزه‌های مختلف کالبدی، اقتصادی، زیست‌محیطی، اجتماعی- فرهنگی و حتّی سیاسی- نهادی مدّ نظر قرار می‌دهد، پدیده بازساخت بوده و در ایران یکی از این کلانشهرها که فارغ از قابلیّت زندگی، دارای ظرفیّت بالای گردشگری نیز می‌باشد، شهر شیراز است. حال این‌که گردشگری از گذشته تاکنون به چه میزان در بازساخت شهر شیراز و زندگی ساکنین این شهر موثّر بوده و یا می‌تواند در آینده اثرگذار باشد، هدف این پژوهش است. این تحقیق بر اساس هدف کاربردی و بر اساس ماهیّت توصیفی است. ابزار بکار گرفته در این مطالعه، پرسشنامه است. جامعه آماری تحقیق را سرپرستان خانوار و کسبه شهر شیراز در مناطق یک، سه و هشت که دارای جاذبه‌های گردشگری هستند، تشکیل می‌دهند. نتایج نشان می‌دهد، گردشگری بر بازساخت‌های فیزیکی، اقتصادی و نهادی- سیاسی هر سه منطقه 1، 3 و 8 اثرگذار بوده و بر بازساخت‌های اجتماعی- فرهنگی و زیست‌محیطی منفی داشته است.