تبیین مولفه‏های الگوی مدیریت شهری منسجم در ﺷﻬﺮﻫﺎﻱ ﺟﺪﻳﺪ ایرانی

تاسیس شهرهای جدید در ایران به عنوان یکی از سیاست‏های اصلی توسعه شهری برای هدایت سرریز جمعیت کلان‏شهرها، جلوگیری از توسعه بی‏رویه و حاشیه‏نشینی، کنترل آلودگی محیط‏زیست و تعدیل بازار مسکن در شهرمادر از سال1364شمسی آغاز و تاکنون30 شهر جدید مکان‌یابی و 18 شهر، عملیاتی شده‌اند. با اینکه در شهرهای جدید، شهرسازی در همه ابعاد بر شهرنشینی مقدم است اما پس از گذشت سه‏دهه، توقعات متخصصان، مردم و مسئولان برآورده نشده و مواضع انتقادی بسیاری مطرح است. نبود الگویی مناسب برای انسجام بخشی به مدیریت این شهرها با وجود بازیگران متعدد با ظرفیت‏های ناهمسان و روابط سازمانی و نهادی پیچیده، و تضادهای آشکار و پنهان، تحقق انتظارات را با چالش‏های جدی مواجه نموده است. این پژوهش برای تبیین این الگوی مدیریت ‏شهری منسجم در شهرهای جدید ایرانی، درصدد شناسایی مولفه‏های آن است که با بهره‏گیری از روش‏های تحلیل محتوای کیفی و دلفی‏فازی انجام شد. در نتیجه سه مولفه کلان‏ برای تبیین الگوی مدیریت‏‏شهری منسجم در شهرهای‏ جدید‏ ایرانی شامل «سیاستگذاری راهبردی برای تعالی بخشی به شهرهای جدید»، «توسعه مدیریت و انسجام سازمانی» و «توسعه خدمات» تعیین و برای هر یک از این مولفه‏های کلان ؛ مولفه های خرد و اجزای آن نیز شناسایی شدند.