نقش آفرینی شهر اصفهان به عنوان شهر خلاق صنایع دستی با رویکرد توسعه گردشگری پایدار

از اواخر قرن بیستم، مفهوم خلاقیت به طرز فزاینده ای در مباحث مرتبط به توسعه ی پایدارگردشگری و بازسازی شهری مورد توجه قرار گرفته است .ظهور و فراگیر شدن ایده ی شهر خلاق شاهدی بر این ادعاست. رقابت شدید میان شهرها به عنوان مقاصد گردشگری، شهرها را ناگزیر به یافتن راهکارهایی جهت متمایز شدن از سایر شهرها ومقاصدگردشگری کرده است. تمرکز بر توسعه ی صنایع خلاق و به کارگیری استراتژیهای شهرهای خلاق یکی از راهکارهای پیش روی بسیاری از شهرهای امروزی جهت رسیدن به توسعه پایدار گردشگری است. امکان توسعه ی گردشگری خلاق در ایران به ویژه در کلان شهرهایی مانند اصفهان، به دلایلی نظیر وجود خرده فرهنگهای متعدد، غنای آثار فرهنگی و هنری و اصالت صنایع خلاق از جمله صنایع دستی وجود دارد. جایگاه صنایع دستی به عنوان دومین عامل رشد و توسعه ی تولید ناخالص ملی در کنار صنعت گردشگری به عنوان مهمترین منبع رشد اقتصاد جهانی،چه در سطح کشور و به تبع آن در سطح شهر اصفهان، بسیار درخور توجه است.هدف از این پژوهش بررسی شاخص های شهر خلاق صنایع دستی درسطح مناطق 15گانه شهر اصفهان و تاثیرپذیری صنایع دستی و گردشگری از یکدیگر در یک مقصد گردشگری خلاق با رویکرد توسعه پایدار گردشگری می باشد.پژوهش حاضر از نظر هدف، جزء پژوهشهای کاربردی و از نظر نحوه ی گردآوری داده ها، جزء پژوهشهای کیفی-کمی است.همچنین با بهره گیری از داده های ثانویه، تهیه پرسشنامه از متخصصین حوزه گردشگری وصاحبان مشاغل صنایع دستی، مدل تاپسیس و نرم افزارهایspss و gisشاخصهای شهر خلاق صنایع دستی در مناطق پانزده گانه شهر اصفهان مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. بررسی های صورت گرفته نشان داد مناطق 1،3،6 و2 به لحاظ شاخص های شهر خلاق صنایع دستی جز مناطق فرا برخوردار ، مناطق 5 و4 جز مناطق برخوردار و بقیه مناطق جز مناطق فرو برخوردار(محروم) می باشند. به طور کلی شهر اصفهان پتانسیل حرکت به سمت شهرهای خلاق صنایع دستی با رویکرد توسعه پایدار گردشگری را داراست و پیوستن اصفهان به شبکه ی شهرهای خلاق یونسکو میتواند پیامدهای مثبتی نظیر ارائه ی یک تصویر منحصر به فرد از شهر و متمایز کردن آن به عنوان یک مقصد گردشگری خلاق و رونق توامان بازار گردشگری و صنایع دستی اصفهان را همراه داشته باشد.