تحلیل استراتژیک ساختار مدیریت شهری تهران: با رویکرد حکمروایی شایسته شهری

رویکرد حکمروایی شایسته شهری، چارچوب ساختاری مناسبی برای تحلیل ساختار مدیریت شهری در اختیار قرار می‌دهد. هدف این نوشتار تحلیل استراتژیک ساختار مدیریت شهری کلان‌شهر تهران بر اساس الگوواره حکمروایی شایسته شهری است؛ بدین منظور با استفاده از تکنیک‌های swot و ماتریس کمی qspm محیط و مولفه‌های داخلی و خارجی موثر بر مدیریت شهری تهران در سطوح محلی و ملی مورد ارزیابی قرار گرفت. برای شناخت این مولفه‌ها با استفاده از روش دلفی نظرات مدیران ملی(نهادهای مرتبط) و محلی (سازمان‌های شهری) و کارشناسان احصا شد. نتایج نشان می‌دهد که ساختار مدیریت شهری کلان‌شهر تهران بدلیل مشکلات ساختاری و ناسازوارگی و نیز توزیع نامتناسب اختیارات مدیریتی در شرایطی نامناسب قرار دارد. نتایج انطباق استراتژیک مدیریت شهری با رویکرد حکمروایی شایسته شهری در ماتریس qspm، ساختار مدیریت شهر تهران را در موقعیت سناریویی بازنگری نشان می‌دهد، لذا استراتژی های توزیع مجدد اختیارات و فرصت‌های مدیریت شهری بر پایه کاهش ضعف‌های درونی و استفاده از فرصت‌های بیرونی باید اتخاذ شود. بر این اساس چهار استراتژی اصلاح ساختاری نظام مدیریت شهر تهران، بسط نظارت، مقررات‌گذاری و برنامه‌ریزی مردم-پایه، پایبندی به مقتضیات فضایی شهر تهران در نظام برنامه‌ریزی و اتخاذ تدابیر لازم جهت رسیدن به پایداری درآمدی و هزینه‌ی شهری پیشنهاد شده است.