تحلیل ابعاد پایداری در پروژه های «شهر سالم» و ارائه راهکارهای تحقق بخشی در ایران

در سال های اخیر تحقیقات و مطالعات فراوانی در خصوص شهرهای سالم بعمل آمده است. مفاهیم بکارگرفته شده بعنوان رهیافتهای علمی با استناد بر شواهد تجربی، شهر سالم را در چارچوبی از دست آوردها در جهت تهیه ابزارها و خط مشی های توسعه، سیاست گذاری، توسعه بهداشتی، ارزیابی، نظارت و بهره وری ازتجربیات به منظور دستیابی به سطح بالای سلامت، رفاه اجتماعی و اقتصاد متنوع، پایدار را می توان تدوین « شهر سالم » و نوآور شهری می داند. اهداف پروژه « سازمان بهداشت جهانی » چارچوبی برای اجرای اصول راهبردی برای بهبود « بیانیۀ اوتاوا » و « بهداشت برای همه » در راستای شعار بهداشت دانست که تبدیل به حرکتی گسترده در سطح جهان، با ساز و کاری در « توسعه پایدار » جامع برای اجرای بهداشت، و در عین حال سطوح محلی شده است که نیازمند آگاهی از فرایند شکل گیری شهر سالم و مفاهیم و مضامین مرتبط با آن است تا امکان بیشینه انطباق با و « زیست محیطی » در سطوح « توسعه پایدار » مولفه ها و شاخصهای « کیفیت زندگی » فراهم شود که بی شک افزایش « توسعه انسانی پایدار » را نیز به همراه خواهد داشت. یافته های « رضایتمندی اجتماعی » و پژوهش حاضر، میزان تعامل دستورکار 21 با نحوه، میزان و فرایند تحقق پذیری شهرهای سالم است که با موارد مرتبط با مفهوم پایداری در ابعاد گوناگون اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، ارتباط نزدیک دارد. در پایان نیز راهکارهایی اجرایی و راهبردی در راستای تحقق پذیری شهر سالم در شرایط معاصر ایران، خاصه در مبانی برنامه ریزی شهری و معماری مورد اشاره قرار می گیرد.