ارتقا آموزش طراحی معماری پایه براساس مولفه‌های خود تنظیمی یادگیری در آتلیه‌های طراحی

خودتنظیمی یادگیری، به نقش فرد در جریان یادگیری توجه‌ داشته و معتقداست زمانی‌که دانشجویان خود مسئول یادگیری‌شان هستند، به‌طور موثرتری می‌آموزند. باوجود تاکید فراوان مدرسان در حوزه طراحی بر اهمیت مسئله، پژوهش‌های اندکی در بیان چگونگی یادگیری خودتنظیم دانشجویان طراحی انجام شده‌است. درک تدابیر این نوع یادگیری و ارتباط آن با موفقیت دانشجویان‌ به‌خصوص در حوزه‌های پیچیده‌ای چون یادگیری طراحی، لازم است. تبیین مولفه‌های یادگیری خودتنظیم در آموزش طراحی‌معماری پایه، (شش مولفه مرتبط با طراحی‌معماری) هدف مقاله است که با استنباط و ‌تحلیل‌محتوای پژوهش‌های پیرامون یادگیری خودتنظیم و آموزش طراحی‌معماری آغاز شده و در ادامه مطابق با آموزش طراحی‌معماری پایه، پرسشنامه‌ای طراحی و پس از تایید تعدادی از اساتید و اصلاحات لازم به صورت نمونه برای30 نفر آزمون گردید. سنجش اولیه و تحلیل عاملی پرسشنامه در گام بعدی برای اعتبار و قابلیت‌اعتماد پرسشنامه صورت گرفت. گروه‌های آزمایش و گواه از بین دانشجویان ترم‌سوم کارشناسی‌معماری بصورت تصادفی انتخاب و پیش‌ آزمون و آزمون ‌تعقیبی صورت‌گرفت. تحلیل نتایج توسط آنالیز کورایانس، برای تبیین راهکارهای اصلی استفاده گردید. نتیجه در قالب راهکارهایی ازجمله ایجاد حس‌مالکیت برمسئله‌طراحی برای دانشجو، پرورش تفکرانتقادی، مدیریت زمان و‌... در شش بخش تعیین هدف، جهات یادگیری، خودکارآمدی، رفتار یادگیرنده، مدل‌سازی و مدیریت محیط، معرفی گردیده و برای پژوهشگران حوزه آموزش‌معماری مورد توجه‌است