سنجش و ارزیابی تاب آوری اجتماعی جهت مقابله با بحران های طبیعی مطالعه موردی:زلزله در محلات تاریخی شهر اردبیل

امروزه دیدگاه ها و نظریه های مدیریت سوانح به دنبال ایجاد جوامع تاب آور در برابر مخاطرات طبیعی می باشد و در حال حاضر تاب آوری به عنوان راهی جهت تقویت جوامع با استفاده از ظرفیت هایشان مطرح می باشند پژوهش حاضر از نوع کاربردی است که با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی به شناسایی شاخص ها و عوامل موثر بر تاب آوری اجتماعی و ارزیابی میزان آنها در محلات شهر اردبیل می پردازد. در این تحقیق ابتدا از طریق مطالعات اسنادی و کتابخانه ای ،شاخص ها و عوامل موثر بر تاب آوری اجتماعی شناسایی و تعریف عملیاتی گردید. پس با استفاده از پرسشنامه در قالب فرایند تحلیل شبکه ای anp وزن نهایی شاخص ها بوسیله کارشناسان و اساتید تعیین شد. در گام بعدی با استفاده از پرسشنامه اطلاعات مورد نیاز خانوارهای محلات منتخب نمونه جمع آوری گردید . سپس با استفاده از مدل electre محله های مورد مطالعه رتبه بندی شدند.نتایج تحقیق نشان داد که ازمیان شاخص های مورد مطالعه ،شاخص سرمایه اجتماعی به ترتیب با وزن(0.37 )دارای بیشترین وزن و شاخص سرمایه انسانی با وزن (0.29) ،کیفیت زندگی با وزن (0.18 )وشاخص ویژگی های جمعیتی با وزن(0.14 ) در مراحل بعدی قراردارند. باتوجه به روش الکتره اولویت بندی تهایی محله های مورد مطالعه نشان داد که محله های طوی با امتیاز 3 ،گازران 2 و عالی قاپو 1 اوجدکان با امتیاز صفربه ترتیب در رتبه های اول تا چهارم قرار دارند.