تبیین نقش طرحواره‌های ذهنی مکانی- اجتماعی در احساس آرامش ساکنین حاشیه سبز بزرگراه‌های درو ن‌شهری (نمونه موردی: بزرگراه مدرس)

آرامش روانی از جمله عواملی مهم در برنامه ریزیهای یک طراحی مطلوب می باشد. توجه به مولفه‌های تاثیرگذار در آرامش روانی بزرگراه شهری مانند ایجاد عواملی چون وجود جداره سبز، میزان بالا بودن امنیت در محل، میزان اعتماد به همسایگان و .... می تواند از اهمیت بالایی برخوردار باشد. شکل گیری طرحوارههای مکانی و اجتماعی همگرا در ذهن شهروندان یکی از اصلی ترین عوامل ایجاد آرامش روانی ساکنین حاشیه بزرگراه می باشد. هدف این مقاله بررسی عوامل و مولفه‌های موثر بر ایجاد آرامش روانی از طریق همگرا ساختن طرحوارههای مکانی و اجتماعی است. روش تحقیق پژوهش شامل روشهای توصیفی- تحلیلی و پیمایشی است. جامعه اماری ساکنین محلات متصل به حاشیه بزرگراه مدرس می‌باشد. تکنیکهای تحلیل شامل تحلیل آماری توصیفی و استنباطی است. یافته های پژوهش نشان میدهد، در طراحی بزرگراههای درون شهری توجه به طرحواره های مکانی- اجتماعی یکی از اصلی ترین مولفه های برای ایجاد محیط هایی ارامش بخش برای ساکنین بافت ها و محلات متصل به بزرگراه است. ولی آرامش الزما منجر به تشکیل طرحواره های همگرا و تقویت کننده در ذهن و روان ساکنین نمی گردد. سن و جنسیت تاثیر آنچنانی بر نحوه و نوع طرحوارههای ذهنی مکانی- اجتماعی در طراحی بزرگراههای درون شهری ندارند و افرادی که دارای تحصیات بالاتری هستند می توانند بهتر محیط را درک کنند.