نقش توسعه سرمایه انسانی سبز در نوآوری در شهرداری تهران‌

افزایش چالش‌های محیطی به صورت اجتناب ناپذیری روش های انجام کارها را تغییر داده، چالش‌هایی نظیر تغییر سریع، تنوع نیروی کار، جهانی شدن، تکامل یافتن و متحول شدن نقش‌های کاری و خانوادگی، فقدان و کمبود مهارت ها و ظهور بخش خدمات تنها بر ساختار سازمانی اثر نداشته است بلکه ماهیت و نقش عاملیت کسب و کار را نیز تغییر داده است. در پاسخ به این چالش‌های محیطی، سازمانها به منظور افزایش کارایی، اثربخشی و نهایتاً بهره وری خود به سمت دو تسهیل کننده تغییر جهت داده‌اند: توسعه سرمایه انسانی سبز و نوآوری. در این مطالعه هدف بررسی رابطه این دو تسهیل‌گر است. این پژوهش از نوع توصیفی - تحلیلی به شیوة پیمایشی و از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش (کلیه کارشناسان و مدیران) منطقه 4 شهرداری تهران است. حجم جامعه آماری تعداد 650 نفر می باشد که با استفاده از فرمول کوکران، تعداد 180 نفر به‌عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. یافته‌های پژوهش بر وجود رابطه ای درسطح معناداری بین توسعه سرمایه انسانی سبز و نوآوری صحه می‌گذارد. همچنین سایر فرضیه های فرعی تحقیق نیز تایید شده است.