>
Fa   |   Ar   |   En
   ارزیابی اثر ضدمیکروبی اسانس‌های گیاهی آویشن شیرازی و رزماری بر سویه‌های استافیلوکوکوس اوریوس مقاوم به آنتی‌بیوتیک ایزوله شده از مواد غذایی  
   
نویسنده سلطان‌دلال محمدمهدی ,یزدی محمدحسین ,آقاامیری سولماز ,حقیقت خواجوی شبنم ,پیمانه عابدی محتسب ترانه ,امین هراتی فرزانه ,قربان‌زاده مشکانی مسعود
منبع journal of medicinal plants - 1393 - دوره : 13 - شماره : 52 - صفحه:41 -47
چکیده    مقدمه: استافیلوکوکوس اوریوس یکی از مهم‌ترین پاتوژن‌های منتقل شده از راه غذا می‌باشد که گستردگی وسیعی در محیط و جوامع انسانی و حیوانی، هم به عنوان پاتوژن و هم به عنوان فلور نرمال دارد. حضور استافیلوکوکوس اوریوس در پوست و مخاط تنفسی انسان و حیوانات خونگرم، امکان انتقال این ارگانیسم از انسان یا حیوان به مواد و فرآورده‌های غذایی را فراهم می‌آورد. از طرفی مقاومت آنتی‌بیوتیکی استافیلوکوکی، یک مساله مهم بهداشتی در اکثر کشورها محسوب می‌شود.هدف: با توجه به خواص مختلف گیاه درمانی و آنتی‌باکتریال گیاه آویشن شیرازی و رزماری، این تحقیق با هدف بررسی این خواص وتعیین اثرات سینرژیستی این اسانس‌ها با آنتی‌بیوتیک‌های تتراسایکلین، اریترومایسین، تری متوپریم- سولفامتوکسازول و متی سیلین بر استافیلوکوکوس اوریوس انجام گرفت.روش بررسی: در این مطالعه که به روش in vitro انجام شد، اثر ضدمیکروبی به همراه حداقل غلظت مهارکننده رشد (mic) و حداقل غلظت کشنده باکتری (mbc) اسانس‌های آویشن شیرازی و رزماری بر استافیلوکوکوس اوریوس مقاوم به تتراسایکلین، اریترومایسین، تری متوپریم - سولفامتوکسازول و متی‌سیلین مورد بررسی قرار گرفت. در محله بعد اثر سینرژیستی هر اسانس با هر آنتی‌بیوتیک به روش paper disk مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: نتایج ما نشان می‌دهد که اسانس‌های آویشن شیرازی و رزماری بر استافیلوکوکوس اوریوس‌های مقاوم به تتراسایکلین، اریترومایسین، تری متوپریم - سولفامتوکسازول و متی‌سیلین ایزوله شده از مواد غذایی اثرات خوبی دارد.نتیجه‌گیری: با ساخت داروی مناسب با منشا گیاهی و عوارض کمتر دارویی می‌توان به درمان عفونت‌های استافیلوکوکی امیدوار بود.
کلیدواژه آویشن شیرازی ,استافیلوکوک اوریوس ,حداقل غلظت مهارکننده رشد ,رزماری ,مقاومت آنتی‌بیوتیکی
آدرس دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران, انستیتو پاستور ایران, ایران, دانشگاه شهید بهشتی, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران
 
     
   
Authors
  
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved