تحلیل فضایی میزان بروز سرطان گوارش در ایران با استفاده از روش کریگیدن پواسنی

پهنه‌بندی میزان رویداد یک بیماری یا مرگ‌ و میر ناشی از بیماری‌های مختلف بر روی نقشه‌ی جغرافیایی با روش‌های زمین‌آماری یکی از موضوعات مورد علاقه‌ی متخصصان آماری و برنامه‌ریزان امور بهداشتی به‌ویژه اپیدمیولوژیست‌هاست. اغلب با فرض استقلال بین نواحی با استفاده از روش‌های کلاسیک این میزان‌ها براورد می‌شوند. اما این فرض در مطالعات محیطی به‌ویژه متغیرهای بهداشتی برقرار نیست و نواحی همسایه و نزدیک به هم، مشابه و نوعی همبستگی فضایی ناشی از فاصله بین نقاط دارند. در این مقاله با استفاده از روش کریگیدن پواسنی که روشی کاربردی در تحلیل داده‌های فضایی با در نظر گرفتن این نوع همبستگی می‌باشد، اقدام به براورد میزان بروز سرطان گوارش در ایران در سطح 336 شهرستان شده است. داده‌های مورد استفاده در این تحقیق شامل کلیه‌ی داده‌های ثبت‌شده توسط اداره‌ی سرطان مرکز مدیریت بیماری‌های غیر واگیر وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی ایران در سطح کلیه‌ی شهرستان‌ها در طی سال‌های 1382 تا 1386 می‌باشد.