کاهش اریبی بی‌پاسخی توسط براوردگرهای کالبیده در مطالعه‌های پانلی

در بسیاری از نظام های آماری، نوعی از آمارگیری موسوم به آمارگیری در طول زمان متداول است که به شکلی مستمر در دوره های زمانی تکرار می شود. یکی از روش های آمارگیری در طول زمان، آمارگیری پانلی نام دارد. در این روش، به نمونه-ای ثابت در دوره‌های زمانی مختلف مراجعه می شود. مهمترین چالش در یک آمارگیری پانلی، ناتوانی در به دست آوردن پاسخ از واحدهای نمونه ای و به وجود آمدن بی پاسخی است که معمولاً باعث اریبی و در برخی موارد منجر به افزایش واریانس براوردها می شود. در آمارگیری‌های پانلی علاوه بر بی پاسخی قلم اطلاعاتی، بی پاسخی دوره نیز وجود دارد. در این نوع بی پاسخی، واحد نمونه ای حد اقل برای یک دوره ی آمارگیری پاسخ گو است. حالت خاصی از بی پاسخی دوره، کاهش پاسخ گو است که در این حالت واحد نمونه ای از دوره ای به بعد از مطالعه خارج شده و هرگز به مطالعه باز نمی گردد. یکی از روش‌های کاهش اثرهای نامطلوب بی پاسخی، وزن دهی است. از جمله‌ی این روش ها، براوردگر کالبیده می باشد. در این مقاله پس از معرفی مفهوم های اولیه‌ی آمارگیری پانلی، انواع گم‌شدگی در آمارگیری های پانلی و ساختارهای گم شدگی، روش براوردگر کالبیده به‌عنوان روشی برای وزن دهی داده های گم شده معرفی می شود. سپس با استفاده از داده های طرح آمارگیری پانلی خانواری انگلستان، روش براوردگر کالبیده با روش براوردگر رگرسیونی تعمیم یافته از نظر معیارهای قدر مطلق اریبی نسبی، میانگین توان دوم خطا و کارایی نسبی مجانبی مقایسه می شوند. یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهند که وقتی همبستگی بین دو دوره بالا بوده و ساختار گم‌شدگی تصادفی است، روش براوردگر کالبیده نسبت به سایر روش‌ها عمل کرد بهتری دارد.