چشم‌انداز بارش ایران در قرن 21 با به‌کارگیری مقیاس‌کاهی آماری برونداد مدل‌های منتخبcmip6 توسط نرم‌افزار cmhyd

این پژوهش چشم‌انداز تغییرات محتمل بارش در 43 ایستگاه هواشناسی کشور را تا انتهای قرن حاضر ارائه می‌کند. برای این منظور، از داده‌های چهار مدل از نوع esm به نام‌های miroc6، fgoals_g3، bcc-csm2-mr و access-esm1-5 از مجموعه مدل‌های سری cmip6 استفاده شد. برونداد خام بارش توسط نرم‌افزار cmhyd مقیاس کاهی شد. دوره مشاهداتی 2014-1985 و دوره‌های آینده به‌صورت آینده نزدیک 2050-2026، آینده میانه 2075-2051 و آینده دور 2100-2076 در نظر گرفته شدند. تغییرات بارش در سطح معنی‌داری 0.05 بر مبنای سه سناریوی ssp1-2.6، ssp2-4.5 و ssp5-8.5 بررسی شد. نتایج نشان دادند که تغییرات بارش آینده در حدود 78 درصد از ایستگاه‌ها معنی‌دار نیستند و در 19 و 3 درصد ایستگاه‌ها به‌ترتیب افزایش و کاهش معنی‌داری دارند. بیشترین افزایش بارش در جنوب-جنوب‌شرق و بیشترین کاهش در زاگرس مرکزی رخ خواهد داد. میانگین بارش کشور در مقیاس سالانه 0.4 درصد (با دامنه عدم‌قطعیت 14 درصد) افزایش می‌‌یابد. پیش‌نگری در مقیاس فصلی نشانگر تغییرات در فصول بهار، تابستان، پاییز و زمستان به‌ترتیب به مقدار 15.2+، 11-، 6- و 3.5+ درصد می‌‌باشد. اگرچه برای فصل بهار افزایش بارش 15.2 درصدی پیش‌نگری شده است، اما دامنه تغییرات 81.9 درصدی نشان از بی اعتمادی به بارش‌های آینده این فصل است.

projection of iran’s precipitation in 21st century using downscaling of selected cmip6 models by cmhyd

geographical location of iran in arid and semi-arid regions has strongly affected its food security, water resources and weather- and climate-related extreme events due to climate change. global warming, on average, increases precipitation on earth by increasing evaporation from the oceanic surface that enters the atmosphere, but the response of the west asian region to global warming is generally a decrease in precipitation. some studies have confirmed a decrease in the average precipitatiomn of iran with an increase of precipitation in the south and southeast of the country. they also confirmed that the largest decrease in the precipitation of iran occurs in the zagros region.to this end, in this study, an overview of possible changes in precipitation trends in 43 stations of iran is presented. to achieve the goals of the paper, the data of four earth system models from cmip6 models, including miroc6, fgoals_g3, bcc-csm2-mr and access-esm1-5 were used. the precipitation output of the selected models has been statistically downscaled using cmhyd software for 43 synoptic stations over iran. observational period of 1985-2014 and the next three 25-year periods as the near future 2020-2026, the mid future 2075-2051 and the far future 2100-2076 were considered as study periods. future changes in precipitation under three shared socio-economic pathways (ssp) scenarios of ssp1-2.6, ssp2-4.5 and ssp5-8.5 were estimated. during the downscaling process, the classius-clapiron (cc) rate was applied to increase the trend of heavy rainfall. the air holding capacity is controlled by the clausius-clapiron relation, which is the water vapour holding capacity of the air at 7% /oc, the so-called clausius–clapeyron (cc) rate (bellow equation).since the maximum temperature increase in the country was considered 10 degrees celsius based on the worst possible scenario (ssp5-8.5), so all severe precipitation events were projected that were above the threshold of 130% compared to the normal period that were reduced to 130% of its normal amount.the results showed that future rainfall changes were not significant in about 78% of the stations.