تحلیلی بر پراکسیس سرمایه اجتماعی در برساخت الگوی شهرسازی انسان محور مطالعه موردی : شهر نظر آباد البرز

رابرت پوتنام اصطلاح سرمایه اجتماعی را اینچنین تعریف می:کند جنبههایی از سازمان اجتماعی همانند شبکه ها ، هنجارها و اعتماد که همیاری و همکاری برای دسترسی به منافع متقابل را تسهیل کند. با توجه تقلیل گرایی متعارف در شهرسازی و فروکاست آن به کالبدگرایی طرحهای تفصیلی و جامع و ... سرمایه اجتماعی مفهومی مقابل فیزیکالیسم شهری و نوعی پراکسیس است در نزدهانا آرنت، پراکسیس نوعی است که کنش عمومی مردم، عرصه ی زندگی خود را خلق و از نو میسازند و مناسبات انسانها در فضا در کنش و واکنشی متاملانه و در بستر امر زمانی - مکانی رخ میدهد پارادایم شهرسازی انسان محور، به دنبال تولید فضایی است که مناسبات انسانی از جمله بازتولید سرمایه اجتماعی جایگزین انگاره صرفا فیزیکالیستی از شهر و عرصههای عمومی شود تحقیق حاضر به روش توصیفی تحلیلی پیش میرود و با استفاده از آزمون های آماری ربط و پیوست متغیر سرمایه اجتماعی به برساخت الگوی شهرسازی انسان محور مورد سنجش قرار می دهد. با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه 150 نفر در نظر گرفته شده است روش نمونه گیری تصادفی ساده و ابزار جمع هم پرسشنامه بوده است که در قالب طیف لیکرت پنج سطحی از خیلی کم تا خیلی زیاد اندازه گیری شده آوری داده اند. نتایج تحقیق حاکی از آن است که پراکسیس سرمایه اجتماعی در بازتولید شهرسازی انسان محور تاثیر معنی داری دارد.

an analysis of the praxis of social capital in building a human-centered urban planning model case study: nazarabad

one of the main epistemological challenges in urban planning today lies in addressing the hyper-complexities introduced by the globalization of economy and culture. conceptssuch as social and symbolic capital are increasingly relevant, reflecting the shifting dynamics of political and economic spheres in contemporary urban contexts. thesedevelopments have led to the emergence of new theoretical frameworks and urbanconditions shaped by growing diversity. since the early 21st century, social capital hasbecome a key concept in both national and urban development discourse, drawingsignificant attention from researchers and policymakers. robert putnam famously definessocial capital as the networks, norms, and trust that facilitate cooperation for mutualbenefit. the evolution of urban planning models has gradually transitioned fromtechnology- and modernization-based paradigms toward participatory approaches thatincreasingly prioritize social capital as a central pillar in shaping resilient, inclusive urbanfutures.