رویکرد مقایسه‌ای راهبردهای امنیت ملی بوش، اوباما و ترامپ؛ مبارزه با تروریسم و چندجانبه‌گرایی راهبردی

رویکرد مقایسه‌ای در سیاست خارجی بر اساس شاخص‌های ادراکی، راهبردی و رفتاری تصمیم‌گیران حاصل می‌شود. سیاست خارجی آمریکا همانند هر کشور دیگری در سال‌های آغازین قرن بیست‌و‌یکم با نشانه‌هایی از تغییر و تداوم همراه بوده است. از‌آنجایی‌که سیاست بین‌الملل در این دوران تاریخی بر اساس قالب‌های سیاست آشوب‌زده شکل گرفته، نشانه‌های تغییر در الگوی رفتاری بوش پسر، باراک اوباما و دونالد ترامپ بیشتر از هر دوران تاریخی دیگری بوده است. نشانه‌های تغییر و تداوم را می‌توان در راهبرد، الگوی رفتاری و سیاست منطقه‌ای آمریکا در قرن بیست‌و‌یکم مشاهده کرد. پرسش اصلی مقاله آن است که سیاست مقایسه‌ای آمریکا در قرن بیست‌و‌یکم چه ویژگی‌هایی دارد و چه تغییرات راهبردی و منطقه‌ای در دوران جورج بوش پسر، باراک اوباما و دونالد ترامپ به وجود آمده است؟ فرضیه مقاله این است که هرچند بنیان‌های راهبردی رئیسان جمهور آ‌مریکا در حوزۀ امنیت سرزمینی، رفاه اقتصادی و حقوق بشردوستانه ثابت باقی مانده است، سیاست راهبردی بوش مبتنی بر امنیت پیش‌دستانه، سیاست راهبردی باراک اوباما بر اساس موازنۀ راهبردی و نگرش دونالد ترامپ مبتنی بر توسعۀ قدرت ملی و یکپارچه‌سازی ساختار اجتماعی آمریکا بر اساس انگاره‌هایی همانند یک‌جانبه‌گرایی بوده است». در تحلیل داده‌ها از پارادایم رئالیسم بهره خواهیم برد.

a comparative approach to the national security strategies of bush, obama, and trump: counterterrorism and strategic multilateralism

a comparative approach in foreign policy is shaped by the perceptual, strategic, and behavioral indicators of decision-makers. like other countries, u.s. foreign policy in the early years of the twenty-first century has indicated traces of both continuity and change. given that international politics during this period has evolved within a framework of chaotic politics, the behavioral patterns of george w. bush, barack obama, and donald trump reflect greater changes compared to any other historical era. the signs of change and continuity are particularly evident in the u.s. strategies, behavioral patterns, and regional policies in the twenty-first century. this article seeks to answer the question: what are the defining features of the comparative u.s. foreign policy approach in the twenty-first century, and what strategic and regional changes emerged during the administrations of george w. bush, barack obama, and donald trump? the central hypothesis is that although the foundational principles of the u.s. strategy in terms of territorial security, economic welfare, and humanitarian values have remained relatively constant, the strategic orientations of each president diverged significantly. bush pursued a doctrine of preemptive security; obama emphasized strategic balancing; and trump prioritized the expansion of national power and the internal consolidation of the american social structure, driven by unilateralist imperatives. the analysis employs the realist paradigm to interpret the data.