نخستین مطالعات پارینه‌لرزه‌شناسی گسل دورود: ترانشه درب آستانه (جنوب باختر ایران)

گسل دورود، یکی از اصلی‌ترین قطعات لرزه‌زای گسل جوان اصلی زاگرس که از نزدیکی منطقه ارجنگ در روندی شمال‌باختری–جنوب‌خاوری تا بروجرد امتداد یافته است. در این پژوهش نتایج برآمده از مطالعه آخرین جنبش‌های زمین‌ساختی پهنه گسلی جوان اصلی زاگرس، پدیده‌های ریخت زمین ساختی جوان و نیز پارینه لرزه‌شناسی قطعه دورود در نزدیکی روستای درب آستانه در خاور- جنوب‌خاور شهرستان دورود ارایه می‌شود. با این هدف با حفر ترانشه‌ای به درازای 45 متر در راستای ne-sw مطالعات پارینه لرزه شناسی بر روی برکه فرونشستی در پهنه گسل دورود انجام گرفت. با بررسی دیواره خاوری ترانشه عمود بر راستای گسل دورود 9 رخداد لرزه‌ای کهن شناسایی شد، این زمین‌‌لرزه‌ها بزرگای بین l 6.6≤mw≤7.4 و میانگین دوره‌بازگشت تقریبی 7±104 سال به‌دست آمده است. بر این اساس، در تطابق با زمین لرزه‌های رخدادهای ′evi′، evii و 1909 گسل دورود مسبب زمین‌لرزه‌های بزرگی می‌باشد، از این‌رو، توانایی ایجاد زمین‌لرزه‌های با بزرگای تا 7.4 و گسیختگی سطحی با طول تقریبی 45 کیلومتر و لغزش در هر رویداد تا 0.1±3.83 متر را می‌باشد.

the first paleoseismological research on the dorud fault: insights from the darb astana trench, southwestern iran

the dorud fault is a key seismic segment of the young zagros fault, stretching northwest-southeast from the arjang area to borujerd. this study examines the latest tectonic movements, young tectonic phenomena, and paleoseismology of the dorud segment near darb astaneh village in eastern dorud county. to achieve this, a 45-meter trench was dug in the ne-sw direction across the dorud fault zone, revealing 9 paleo seismic events on the trench’s eastern wall. these earthquakes had magnitudes ranging from 6.6 to 7.4 and a mean return period of approximately 104 ± 7 years. the findings suggest that large earthquakes triggered by the dorud fault can produce magnitudes up to 7.4, surface ruptures of around 45 km, and slips of up to 3.83 ± 0.1 m per event, consistent with the evi′, evii′, and 1909 events attributed to repeated fault movement.