مدل یابی تاب آوری تحصیلی مبتنی بر شفقت به خود و خودگویی مثبت با توجه به نقش میانجی بهزیستی تحصیلی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه

زمینه: شفقت به خود و خودگویی مثبت دو عامل مهم در ویژگی های شناختی هستند که می توانند در عملکرد تحصیلی همچون تاب آوری تحصیلی نقش تعیین کننده داشته باشند، اما طبق پیشنه بررسی شده، در تحقیقات گذشته کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. بر این اساس بررسی رابطه شفقت به خود و خودگویی مثبت با بهزیستی تحصیلی و تاب آوری تحصیلی یک خلاء پژوهشی می باشد.هدف: این پژوهش با هدف مدل یابی تاب آوری تحصیلی بر اساس شفقت به خود و خودگویی مثبت با توجه به نقش میانجی بهزیستی تحصیلی در بین دانش آموزان متوسطه دوم شهر کرمان انجام شد.روش: پژوهش حاضر توصیفی، از نوع همبستگی و معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانش آموزان دختر و پسر متوسطه دوم شهر کرمان به تعداد 8200 نفر در سال تحصیلی 1402-1401 است. که طبق جدول مورگان 384 نفر روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای (به نسبت جنسیت دانش آموزان) به عنوان نمونه انتخاب شده اند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های شفقت به خود تف و همکاران (2003)، خودگویی برین تاپت و همکاران (2013)، بهزیستی تحصیلی تومینین- سوینی و همکاران (2017) و پرسشنامه تاب آوری کونور و دیویدسون (2003) استفاده شده است. تجزیه و تحلیل داده ها با آماره های توصیفی و استنباطی مدل یابی معادلات ساختاری با نرم افزارهای spss25 و amos24 انجام گرفت.یافته ها: یافته ها حاکی از برازش مدل تاب آوری تحصیلی مبتنی بر شفقت به خود و خودگویی مثبت با توجه به نقش میانجی بهزیستی تحصیلی دانش آموزان متوسطه دوم استان کرمان می باشد (0.001 >p). بطوری که شفقت به خود و خودگویی مثبت از طریق نقش میانجی بهزیستی تحصیلی 0.67 درصد از واریانس تاب آوری را تبیین می کنند (0.001 >p).نتیجه‌گیری: براساس یافته های پژوهش، از جمله روش های ارتقاء تاب آوری تحصیلی و بهبود بهزیستی تحصیلی دانش آموزان، تقویت شفقت به خود و خودگویی مثبت می باشد. 

modeling academic resilience based on self-compassion and positive self-talk concerning the mediating role of academic well-being among secondary school students

background: self-compassion and positive self-talk are two important factors in cognitive characteristics that can play a decisive role in academic performance such as academic resilience, but according to the research, they have been less studied in past research. based on this, examining the relationship between self-compassion and positive self-talk with academic well-being and academic resilience is a research gap.aims: so, this research aims to model academic resilience based on self-compassion and positive self-talk concerning the mediating role of academic well-being among secondary school students in kerman.methods: the descriptive research method was a correlation type. the statistical population includes all male and female secondary school students in the city of kerman, with a total of 8200 people in the 2022–2023 academic year. 384 people have been selected as a sample using stratified random sampling. standard questionnaires were used to collect the data. data analysis was done with descriptive and inferential statistics of structural equation modeling with spss25 and amos24 software.results: the model of academic resilience based on self-compassion and positive self-talk has an acceptable fit concerning the mediating role of the academic well-being of secondary school students in kerman province. thus, self-compassion and positive self-talk explain 0.67% of the variance in resilience through the mediating role of academic well-being.conclusion: based on the findings of the research, among the methods of improving academic resilience and improving the academic well-being of students is strengthening self-compassion and positive self-talk.