پیش بینی اهمالکاری تحصیلی بر اساس ویژگی‌های شخصیت و با واسطه گری راهبردهای خودگردانی

اهمالکاری به تاخیر ارادی در انجام دادن تکالیف و موکول کردن آن تکالیف به زمان دیگری، به دلیل تنبلی اشاره دارد. تاثیر عوامل بافتی و شخصیتی بر اهمالکاری در تحقیقات زیادی مورد کنکاش قرار گرفته است. هدف از پژوهش حاضر، پیش بینی اهمالکاری تحصیلی بر اساس ویژگی های شخصیت با واسطه گری راهبردهای خودگردانی در دانشجویان می باشد. بدین منظور320 (170پسر150 دختر) دانشجو از دانشگاه تهران به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی چندمرحله ای انتخاب و به پرسشنامه ای متشکل از: پرسشنامه سنجش شخصیت گلدبرگ، پرسشنامه اهمالکاری تحصیلی سولومون و راث بلوم، پرسشنامه راهبردهای خودگردانی پنتریچ و دیگروت پاسخ دادند. اعتبار و درستی پرسشنامه ها نیز محرز گردید. نتایج پژوهش به طور کلی نشان داد که اهمالکاری تحصیلی تحت تاثیر ویژگی های شخصیتی و راهبردهای خودگردانی قرار دارد. بدین صورت که روان رنجورخویی، به صورت مثبت اثر مستقیم و غیرمستقیم بر اهمالکاری تحصیلی دارد و وظیفه شناسی به صورت منفی اثر مستقیم و غیرمستقیم بر اهمالکاری دارد. برون گرایی نیز با اهمالکاری اثر مستقیم و غیرمستقیم دارد. و گشودگی به تجربه با اهمالکاری رابطه منفی وجود دارد. همچنین راهبردهای شناختی و فراشناختی به صورت منفی با اهمالکاری رابطه دارد. و راهبردهای خودگردانی توانسته نقش واسطه ای ایفا کند. با توجه به یافته های این پژوهش می توان بیان نمود رابطه بین ویژگی های شخصیت و اهمالکاری تحصیلی تحت تاثیر راهبردهای خودگردانی قرار دارد. به عبارتی دیگر راهبردهای خودگردانی مکانیسم این رابطه را روشن می کند. در ادامه به بحث و بررسی درباره کاربرد نتایج به همراه پیشنهادها و محدودیت های این پژوهش پرداخته شده است.

Prediction of academic procrastination based on personality traits with mediator role of self regulation skills

Procrastination refers to the practice of carrying out less urgent tasks or doing pleasurable things in place of more urgent ones, thus putting off impending tasks to a later time. Many studies have addressed the effects of contextual factors and personality traits on procrastination. The purpose of this study was to predict procrastination based on personality traits with mediating role of selfregulation learning strategies. To do this, 320 students (170 males and 150 females) were selected randomly through multistage cluster sampling among tehran university. The data collection was done through 3 different scales: Solomon Rathblom procrastination assessment scalestudent (PASS), Goldberg Personality scale, and selfregulation learning strategies. These instruments showed appropriate reliability and validity. Path analysis was the major statistical operation run in the study.The results by path analysis technique showed that the relationship between Personality and procrastination was influenced by selfregulation learning strategies. Neuroticism and extraversion had positive direct and indirect effects on procrastination. In addition, conscientiousness and openness to experience had negative direct and indirect effects on procrastination. Cognitive strategies and meta cognitive strategies had negative effects on procrastination.In summary, the results showed that selfregulation learning strategies could have a mediator role in the relationship between personality traits and procrastination. This model provides a good pattern for explaining academic procrastination, which parents, teachers and counselors could use for decreasing academic procrastination.