پایش تغییرات تنفسی خاک لوم‌شنی آلوده به نفتا سبک در تیمارهای مختلف زیست‌پالایی

هیدروکربن های نفتی یکی از شایع ترین گروه های آلوده‌کننده آلی در محیط زیست می باشند. زیست‌پالایی خاک های آلوده به ترکیبات نفتی یک فرآیند موثر برای پاک سازی آلاینده های نفتی در محیط زیست است، در تحقیق حاضر در یک خاک لوم شنی برای کاهش یا از بین بردن آلاینده ی نفتا سبک با غلظت 1% در خاک، از روش های مختلف زیست‌ پالایی ازجمله تحریک زیستی، تلقیح زیستی و تیمار تلفیقی (شامل تیمار توام تلقیح زیستی و تحریک زیستی) استفاده شد. این آزمایش به صورت طرح اسپلیت پلات با سه عامل (آلودگی، زیست پالایی و زمان) با 3 تکرار در گلدان های 3 کیلوگرمی انجام شد. پس از اجرای آزمایش در فواصل زمانی صفر، 5، 10، 15، 20، 30، 45، 60، 90 و 120 روز، از گلدان‌های آزمایشی نمونه برداری شد و مقادیر تنفس پایه و برانگیخته اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که اعمال تیمارهای زیست پالایی باعث کاهش آلودگی نفتا سبک شده و همچنین آلودگی نفتی، فعالیت ریزجانداران (میکروارگانیسم ها) خاک را نیز تحت تاثیر قرار داد، به طوری که بیشترین مقدار تنفس پایه و برانگیخته در روزهای ابتدائی به دست آمد، اما باگذشت زمان تنفس پایه نسبت به تنفس برانگیخته افت شدیدتری داشت، به نظر جامعه میکروبی به گلوکز افزوده‌شده، به‌عنوان منبع کربن ساده و در دسترس پاسخ داده و تنفس برانگیخته کاهش کمتری داشت، اما تنفس پایه احتمالاً با کمبود منابع کربن مواجه شده و کاهش بیشتری داشت. از میان تیمارهای زیست‌پالایی، تیمار تلفیقی نسبت به دیگر تیمارهای زیست پالایی در سطح احتمال ( p<0/01) تاثیر بیشتری در کاهش هیدروکربن های نفتی داشت. به نظر کاربرد تیمارهای تلفیقی علاوه بر بالا بردن جمعیت میکروبی فعال درگیر در تجزیه ترکیبات نفتی و تامین شرایط بهینه برای فعالیت آن ها، باعث تحریک جمعیت میکروبی بومی خاک شده و روشی مناسب برای حذف ترکیبات نفتی باشد.

monitoring respiration changes in a light naphtha-contaminated sandy loam soil under different bioremediation treatments

petroleum hydrocarbons are one of the most common groups of organic pollutants in the environment. bioremediation of soils contaminated with petroleum compounds is an effective process for cleaning petroleum pollutants in the environment. in the present research, to reduce  light naphtha (1%) pollutant in in a sandy loam soil, different bioremediation methods including biostimulation, bioaugmentation, and integrated treatment (including both bioaugmentation and biostimulation) were used. this experiment was done as a split-plot design with three factors (pollution, bioremediation, and time) with 3 repetitions in 3 kg pots. after running the experiment at time intervals of 0, 5, 10, 15, 20, 30, 45, 60, 90 and 120 days, samples were taken from the test pots and parameters including basal respiration (br) and substrarte-induced respiration (sir) were measured. the results showed that application of bioremediation treatments had reduced light naphta pollution. also, petroleum pollution had affected the activity of soil microorganisms, such that the maximum amount of br and sir was obtained in the early days; but with the passing of time, br had a sharper drop compared to sir. seemingly, the microbial community responded to added glucose as a simple and available carbon source, and sir was less reduced, but, probably, basal respiration encountered lack of carbon sources and decreased more. the results showed that, among the bioremediation treatments, integrated treatment had a greater effect on the reduction of petroleum hydrocarbons than other bioremediation treatments at the probability level of (p<0.01). the use of integrated treatment, in addition to increasing the active microbial population involved in the decomposition of petroleum compounds and providing optimal conditions for their activity, stimulates the indigenous soil microbial population and is a suitable method for removing petroleum compounds.