نظام اخوت و برادری دینی در منظر قرآن و حدیث

«اخوت» یا «برادری دینی» از جمله مسائل اخلاق اسلامی است که رابطه و پیوند ایمانی بین افراد شکل می‌گیرد. مسئله اصلی پژوهش حاضر، واکاوی ریشه‌های نظام اخوت و برادری دینی در اخلاق نقلی است. بر این اساس با روش توصیفی تحلیلی و با تاکید بر قرآن و حدیث به تبیین اخلاق مسئولانه از اخوت و پرداخته شده و مسئولیت‌ اخلاقی مبتنی بر برادری دینی در منظر آیات و روایات اهل بیت (ع) تبیین شده است. بررسی‌ها نشان می‌دهد که در اخلاق ماثور، مسئولیت‌پذیری انسان‌ها در قبال یکدیگر، صرفاً به دلیل روابط شخصی و نَسبی یا نژادی و قبیله‌ای نیست. برادران ایمانی باید بکوشند از خودمحوری، غرائز شخصی و رذائل اخلاقی تصفیه شوند و برپایه حب و بغض الهی، پیوند مومنانه در جامعه داشته باشند. ریشه مسئولیت پذیری برخاسته از نظام اخوت و برادری دینی، صرفاً تشریعی نیست بلکه امری تکوینی است که خداوند متعال، در نهان انسان گذاشته است.

traditions of turning the earth into bread in the day of judgment; thematic validation and unraveling

surah ibrahim’s verse 48 describes a day where the earth will transform into something other than itself. according to several narrations, the earth will become pure bread on the day of judgment, which people will eat until they are free from calculating their actions. this concept may seem unusual, and there are questions about its validity and interpretation. the study justifies the assurance of issuing such narrations. none of the possibilities, such as reporting the reality, metaphor, and ironic expression, give a clear explanation. however, the solution of ’allegorical expression’ can solve the problem about them and some interpretive narratives surrounding the topics of resurrection or concepts that are outside of human sense. the challenge of feeding the people of mahshar and the threat of hunger have occupied the minds of the audience. the imam used an allegorical expression, based on the verse about turning the earth into bread, to convince the audience that this challenge will not disrupt the world order on the day of resurrection. the analysis suggests that the content and accessories of these narrations should not be based on direct reality. instead, the focus should be on the authenticity that the abyss of allegory provides.