designing a casual model for academic adjustment based on personality traits with the mediating role of attribution

Introduction: academic adjustment is a specific area of the general concept of adjustment that deals with the issue of an individual’s adjustment to the course and field of study, educational environment and its requirements. therefore, the research sought to design a causal model for academic adjustment based on personality traits with the mediating role of attributional styles.materials and methods: the research method was descriptive-correlational and of structural equation modeling in particular and the statistical population included all undergraduate students of islamic azad university of marvdasht city, iran in the academic year 2017-2019. the statistical sample consisted of 600 students who were selected by multi-stage cluster random sampling and answered the questionnaires including academic adjustment scale by anderson et al., personality traits by mccrae and costa, and attribution styles by patterson and seligman. data were analyzed by descriptive statistics, structural equation modeling, correlation coefficient, spss, and amos software.results: commitment and acceptance-based therapy has a significant effect on increasing psychological flexibility (p=0.001), and reducing perfectionism (p=0.000).conclusion: based on the research findings, it can be concluded that attributional styles have a significant mediating role in the relationship between personality traits and academic adjustment.

طراحی مدل علّی سازگاری تحصیلی بر اساس ویژگی های شخصیتی با نقش واسطه ای سبک های اسنادی

مقدمه: سازگاری­ تحصیلی، حیطه­ای خاص از مفهوم عام سازگاری است که به موضوع سازگار شدن فرد با دوره و رشته تحصیلی، محیط آموزشی و الزامات آن می­پردازد. لذا پژوهش طراحی  مدل علّی سازگاری تحصیلی بر اساس ویژگی های شخصیتی با نقش واسطه ای سبک های اسنادی بود.روش کار: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و به طور خاص از نوع مدل یابی معادلات ساختاری و جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت در سال تحصیلی 1399-1398 بود. نمونه آماری 600  نفر از این دانشجویان بود که  به روش نمونه گیری تصادفی از نوع خوشه ای چندمرحله انتخاب شدند و به پرسشنامه های سازگاری تحصیلی اندرسون و همکاران، ویژگی های شخصیت مک‌کری و کاستا، و سبک های اسنادی پترسون و سلیگمن پاسخ دادند. داده ها با تستهای آماری توصیفی، مدل یابی معادلات ساختاری، ضریب همبستگی، نرم­افزار spss و amos انجام شد.یافته ها: نتایج نشان داد روان نژندی و گشودگی به تجربه به صورت منفی و معنی­دار و برون گرایی و وجدان مداری به صورت مثبت و معنی دار پیش بینی کننده سازگاری تحصیلی است. روان نژندی به صورت منفی و معنی دار و توافق پذیری و گشودگی به تجربه و وجدان مداری به صورت مثبت و معنی دار پیش بینی کننده اسنادهای مثبت می باشند. روان نژندی به صورت مثبت و معنی­دار و برون گرایی، گشودگی به تجربه و وجدان مداری به صورت منفی و معنی دار پیش بینی کننده اسنادهای منفی می باشد. سبک های اسناد مثبت به صورت مثبت و سبک های اسناد منفی به صورت منفی و معنی­دار پیش بینی کننده سازگاری تحصیلی می باشد. سرانجام اینکه نتایج نشان داد که روان نژندی، برون گرایی، توافق پذیری و وجدان مداری از طریق سبک های اسنادی می توانند سازگاری تحصیلی را به صورت غیرمستقیم و معنادار پیش بینی نمایند.نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گیری کرد که سبک های اسنادی در ارتباط بین ویژگی های شخصیت و سازگاری تحصیلی دارای نقش واسطه ای معناداری است.