تاثیر فعالیت ورزشی استقامتی بر نشانگر قلبی و التهابی قایقرانان مرد نخبه

به دنبال افزایش نارسایی قلبی در ورزشکاران در دهه های اخیر مطالعاتی ارزیابی غلظت پلاسمایی nt-probnp (n-terminal protein brain natriuretic peptide) را به عنوان یک شاخص تشخیصی برای شناسایی و پیش گویی نارسایی قلبی یا افراد مظنون به بیماری قلبی معرفی کرده اند که مقادیر آن متناسب با شدت نارسایی قلبی افزایش می یابد.1 در ارتباط با شدت آسیب بافت ها و التهاب ناشی از آن برخی محققان بیان کرده اند انقباض های شدید می تواند، مکانیزم تولید و ترشح il-6 را تحت تاثیر قرار دهد و آسیب ناشی از فعالیت ورزشی را محرک اولیه تولید و ترشح il-6 و پیشرفت نارسایی قلبی بیان می-کنند.2 بنابراین بررسی ویژگی های فیزیولوژیکی قلب ورزشکاران هنگام فعالیت های ورزشی استقامتی و شناخت عوامل پاتولوژیکی قلبی می تواند زمینه منطقی مناسبی را در شناسایی ورزشکارانی که در معرض خطر هستند فراهم کند. لذا هدف از انجام این مطالعه، بررسی تاثیر فعالیت ورزشی استقامتی قایقرانی بر نشانگر بیوشیمیایی(nt-probnp) و التهابی (il-6) در قایقرانان مرد نخبه بود. آزمودنی های این تحقیق نیمه تجربی را کلیه قایقرانان مرد تیم ملی (10 نفر) با میانگین سنی2/3±5/22 سال و وزن 2/7±7/78 کیلوگرم و قد 3/4±1/184 سانتی متر و سابقه ورزشی دست کم 4 سال تشکیل دادند که مسافت هشت کیلومتر را با شدت 75 تا80 درصد حداکثر ضربان قلب به مدت 60 دقیقه پارو زدند. نمونه خونی آن ها در 3 مرحله قبل، بلافاصله و 3 ساعت بعد از فعالیت ورزشی گرفته شد. میزان غلظت پلاسماییnt-probnp بر حسب pg/ml و به وسیله دستگاه الکتروچمیلومینسنس ایمونواسی roch و میزان پلاسماییil-6 به وسیله کیت bms213hs با حساسیت pg/ml 02/0 اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آنالیز واریانس چندگانه با اندازه گیری های مکرر و آزمون t زوجی استفاده گردید. نتایج تحلیل واریانس نشان داد، میانگین میزان پلاسماییnt-probnp آزمودنی ها بعد از فعالیت ورزشی استقامتی افزایش معنی داری یافت (از 58/7±36/19 به 36/9±05/24) (001/0 > p)، میانگین میزان پلاسمایی il-6 آزمودنی ها بعد از فعالیت ورزشی استقامتی کاهش یافت (از297/0±755/0 به 233/0±743/0) (91/0=p). افزایش نسبتاً متوسط میزان پلاسماییnt-probnp و محدوده طبیعی آن در این پروتکل تمرینی نارسایی قلبی را نشان نداده است. تحریکات مکانیکی و عصبی- هورمونی همراه با کشش میوسیت های بطنی در پاسخ به میزان انبساط بطنی می تواند به افزایش مولکولی nt-probnp پلاسما منجر شود. می توان افزایش میزان پلاسمایی nt-probnp را به فشار همودینامیکی تحمیل شده و پاسخ فیزیولوژیکی قلب درکاهش فشار قلبی نسبت داد. با توجه به آن که پاکسازی و تخریب اولیه nt-probnp پلاسما از طریق آندوپپتیدهای خنثی (neutral endopeptidase) و فیلتراسیون گلومرولی کلیه ها صورت می گیرد و با در نظر گرفتن وزن مولکولی زیاد nt-probnp پلاسما و نیمه عمر طولانی آن (60 دقیقه) می توان فرض کرد، که افزایش غلظت پلاسمایی nt-probnp بعد از فعالیت ورزشی می تواند در پاسخ به کاهش سرعت تصفیه ترشح اولیه آن از سوی کلیه ها باشد. افزایش بیان گیرنده il-6 عضله در افراد با ظرفیت هوازی زیاد که یک پیامد ورزشی است، به نظر می رسد می تواند پیامد کاهش پلاسمایی il-6 را توجیه کند. برخی یافته های اخیر از نقش شدت و دوره های فعالیت ورزشی بر بیان ژن il-6 در انواع تارها حمایت می کنند و ثابت کرده اند که شدت و مدت فعالیت ورزشی بر بیان mrna il-6 تاثیر دارد.3 غلظت پلاسمایی il-6 بدون تردید تحت تاثیر فعالیت ورزشی شدید افزایش و در طی فعالیت های طولانی مدت کاهش می یابد. تغییر پلاسمای il-6 هنگام فعالیت ورزشی می تواند مربوط به شدت، مدت فعالیت ورزشی و جرم عضله به کار رفته و ظرفیت استقامتی افراد باشد. برخی نتایج پژوهش های پیشین نشان داده-اند، فعالیت های ورزشی بر نتایج آزمون های آسیب شناختی و هماتولوژیکی تاثیر گذارند، درنتیجه غیر طبیعی بودن نتایج این آزمون ها می تواند ناشی از فعالیت-های ورزشی باشد تا فرایند بیماری.]م ت ع پ ز، 13(3):50[