تاثیر افزایش میزان مقاومت بر زمان عکس العمل و فعالیت الکترومیوگرافی عضلات تنه درحین انجام حرکت ترکیبی تنه

زمینه و هدف: حمل نامتقارن یا ترکیبی اجسام به عنوان مهم ترین فاکتور بیومکانیکی در افزایش شیوع کمر درد در محیط های کاری در نظر گرفته می-شود. هدف از این مطالعه بررسی افزایش میزان مقاومت بر زمان عکس العمل و فعالیت الکترومیوگرافی عضلات تنه حین انجام حرکت ترکیبی تنه است.مواد و روش کار: در این مطالعه مداخله ای پس از انجام نمونه گیری به شیوه ساده و در دسترس، 30 مرد سالم جوان با قرارگیری در دینامومتر ایزواستیشن b200 در وضعیت ایستاده مستقیم، به صورت تصادفی حرکت ترکیبی تنه را در برابر سطوح مختلف مقاومت (حداقل مقاومت و 25، 50 و 75 درصد حداکثرگشتاور) انجام دادند. شیوه انجام آزمون به صورت پنج حرکت رفت و برگشتی ترکیبی تنه در دو فاز بالا آمدن و پایین رفتن بود. هم زمان با انجام حرکت، میزان فعالیت الکتریکی عضلات تنه و پارامترهای زمانی کنترل حرکت توسط دستگاه الکترومیوگرافی data link ثبت گردید. به منظور بررسی اثرات میزان مقاومت از آزمون آنالیز واریانس با طرح اندازه گیری های مکرر استفاده شد.یافته ها: به طور کلی با افزایش سطح مقاومت، میزان فعالیت الکتریکی عضلات تنه به صورت معنی داری افزایش یافت (001/0p=). به دنبال افزایش مقاومت، زمان حرکت افزایش معنی داری یافت (004/0p=). زمان عکس العمل و زمان پیش حرکت تغییر معنی داری نداشت.نتیجه گیری: با افزایش مقاومت، توانایی کنترل پذیری تنه کاهش، میزان خطای سیستم حرکتی و بارگذاری داخلی افزایش می یابد. در مجموع استرس و استرین وسیع تری به فیبرهای آنولوس، مفاصل فاست و بافت های نرم اعمال گشته و ریسک آسیب افزایش می یابد.م ت ع پ ز، 13(5): 30-23