وضعیت لیشمانیوز جلدی در شهرستان همدان در سال های 1383 تا 1389

زمینه و هدف: لیشمانیوز جلدی یا سالک یکی از بیماری های انگلی شایع در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری جهان و ایران بوده که توسط انگل های تک یاخته ای از جنس لیشمانیا ایجاد می شود و توسط گزش پشه خاکی) پسیکودیده) به انسان منتقل می گردد. این مطالعه به منظور بررسی وضعیت بیماری لیشمانیوز جلدی در شهرستان همدان انجام شد.مواد و روش کار: مطالعه حاضر از نوع توصیفی– مقطعی و گذشته نگر بوده و جامعه آماری شامل کلیه افرادی می باشد که از سال 1383تا 1389 با تشخیص بیماری لیشمانیوز جلدی (سالک) در مرکز بهداشت شهرستان همدان، تحت درمان قرار گرفته اند. یافته ها: 81 نفر ]77 نفر (%1/95) مرد و 4 نفر (%9/4) زن[ طی سال های مذکور به بیماری سالک در شهرستان همدان مبتلا گردیده بودند، بیشترین تعداد در سال 1385، ]17 نفر (%21)[ و کمترین در سال های 1386 و 1389، ]7 نفر (%6/8)[ بود. اختلاف معنی داری بین دو گروه جنسی وجود داشت و مردان بیشتر در معرض ابتلا قرار داشتند (01/0p < ). بیشترین موارد بیماری در گروه سنی 30-16 سال (%1/48) و 45-31 سال (%9/30) بود. محل سکونت 63 نفر (%8/77) از بیماران شهر و 18 نفر (%2/22) روستا بود. بیشتر مبتلایان دارای یک (%37) یا دو زخم (%4/28) روی بدن خود بودند. بیشترین تعداد زخم ها در دست (%6/50) و پا (%5/23) مشاهده گردید. نتیجه گیری: روند تقریباً ثابت بیماری در سال های مختلف نشان دهنده غیر آندمیک بودن شهرستان همدان نسبت به این بیماری می باشد و مطالعات اپیدمیولوژیک وسیع تری پیشنهاد می گردد. م ت ع پ ز، 13(9):42-39 کلیدواژه ها: لیشمانیوز جلدی، پشه خاکی، همه گیری شناسی، ایران