رابطه بین تکانشگری و تامل گرایی با عملکرد حل مسیله

زمینه و هدف: حل مساله یکی از توانایی های محوری در پیشرفت تحصیلی است. افراد تکانشگر برخلاف افراد تامل گرا تمایلی به درگیر شدن با راه حل های مختلف مساله ندارند. هدف این پژوهش بررسی رابطه بین تکانشگری، و تامل گرایی با عملکرد حل مسیله می باشد. مواد و روش کار: در این مطالعه 72 نفر از دانشجویان کارشناسی دانشکده انسانی دانشگاه زنجان با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای اندازه-گیری عملکرد حل مسیله از مسیله کشیش ها و آدم خوارها استفاده شد. سپس از مشارکت کنندگان خواسته شد مقیاس تکانشگری barratt و مقیاس نیاز به شناخت را تکمیل کنند. یافته ها: ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین عملکرد حل مساله و تکانشگری همبستگی منفی(01/0p < ) و بین عملکرد حل مسیله و نیاز به شناخت همبستگی مثبت معنادار (05/0p < ) وجود دارد. زمان حل مساله با متغیرهای تکانشگری و نیاز به شناخت رابطه معنی دار نداشت. نتیجه گیری: افراد دارای نیاز به شناخت بالا کارایی بهتری در دقت حل مسیله دارند و لیکن سرعت حل مسیله ارتباط معنی داری با تکانشگری و تامل گرایی ندارد. ]م ت ع پ ز، 1391; 14(1): 81-76[