مدل‌سازی شاخص‌های پایداری زنجیره تامین پتروشیمی و تعیین اولویت‌ها

پژوهش حاضر با هدف مدل‌سازی و ارزیابی شاخص‌های پایداری زنجیره تامین پتروشیمی انجام شده است. در این مطالعه، ابتدا داده‌های اولیه از طریق مرور منابع علمی و مصاحبه با خبرگان این حوزه گردآوری و شاخص‌های کلیدی پایداری شناسایی شدند. این شاخص‌ها در چهار بُعد اصلی دسته‌بندی شده‌اند: زیست‌محیطی (مانند کاهش مصرف انرژی و کنترل انتشار گازهای گلخانه‌ای)، اجتماعی (شامل ارتقای مسئولیت اجتماعی و بهبود ایمنی و سلامت کارکنان)، اقتصادی (مانند بهینه‌سازی هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری)، و حکمرانی (نظیر شفافیت در گزارش‌دهی و رعایت استانداردهای بین‌المللی). برای تحلیل روابط میان شاخص‌ها و تعیین میزان اهمیت و تاثیرگذاری آن‌ها، از یک رویکرد سیستمی استفاده شده که توانایی شناسایی ارتباطات مستقیم و غیرمستقیم بین عوامل را دارد. نتایج نشان داد که شاخص‌هایی نظیر کاهش مصرف انرژی و استفاده از منابع تجدیدپذیر در بعد زیست‌محیطی، بیشترین تاثیرگذاری را بر سایر عوامل دارند. همچنین، عواملی مانند شفافیت در گزارش‌دهی و رعایت استانداردهای بین‌المللی در بعد حکمرانی، نقش کلیدی در ارتقای پایداری زنجیره تامین ایفا می‌کنند. این پژوهش نشان داد که یکپارچه‌سازی ابعاد زیست‌محیطی، اقتصادی، اجتماعی و حکمرانی در چارچوبی جامع، می‌تواند به ارزیابی و بهبود پایداری زنجیره تامین کمک کند. چنین چارچوبی، سازمان‌ها را قادر می‌سازد تا ضمن دستیابی به اهداف اقتصادی، تعهدات زیست‌محیطی و اجتماعی خود را نیز محقق کنند. همچنین، انعطاف‌پذیری این چارچوب امکان سازگاری با تغییرات بازار و چالش‌های نوظهور را فراهم می‌کند. رویکرد به‌کارگرفته‌شده با شفاف‌سازی ارتباطات میان شاخص‌ها، به صنایع پتروشیمی کمک می‌کند تا تصمیمات موثرتری برای بهبود عملکرد پایدار خود اتخاذ کنند.

modeling sustainability indicators of the petrochemical supply chain and determiningpriorities

this study aims to model and evaluate the sustainability indicators of the petrochemical supply chain. initially,primary data were collected through a review of scientific resources and interviews with experts in the field, identifyingkey sustainability indicators. these indicators were categorized into four main dimensions: environmental(e.g., reducing energy consumption and controlling greenhouse gas emissions), social (including enhancing corporatesocial responsibility and improving employee safety and health), economic (e.g., cost optimization and productivityenhancement), and governance (such as transparency in reporting and adherence to international standards). asystemic approach was employed to analyze the relationships between these indicators and to determine their importanceand influence, enabling the identification of both direct and indirect connections among factors. the resultsrevealed that indicators like reducing energy consumption and utilizing renewable resources in the environmentaldimension have the highest impact on other factors. additionally, factors such as transparency in reporting and compliancewith international standards within the governance dimension play a critical role in enhancing supply chainsustainability. the study demonstrated that integrating environmental, economic, social, and governance dimensionsinto a comprehensive framework can support the evaluation and improvement of supply chain sustainability. such aframework enables organizations to achieve economic goals while fulfilling environmental and social commitments.furthermore, the flexibility of this framework allows adaptation to market changes and emerging challenges. theapplied approach, by clarifying the connections among indicators, assists petrochemical industries in making moreeffective decisions to enhance their sustainable performance.