بررسی میزان تجمع سموم آلدرین، دیازینون و اندرین در بافت عضله خوراکی ماهیان اقتصادی تالاب انزلی

این تحقیق با هدف بررسی میزان تجمع و مقایسه میزان سموم آلدرین، دیازینون و اندرین در بافت عضله خوراکی ماهی های کپور معمولی، اردک ماهی، کاراس، لای ماهی و اسبله ایستگاه های غرب، مرکزی و شرق تالاب انزلی با استانداردهای سازمان بهداشت جهانی انجام شد. میزان تجمع سموم ارگانوکلره در گوشت ماهی توسط دستگاه کروماتوگرافی گازی مجهز به آشکار ساز ربایش الکترون و سموم ارگانوفسفره با استفاده از کروماتوگرافی گازی gc/ms اندازه گیری شد. بیشترین غلظت دیازینون در اردک ماهی از ایستگاه تالاب شرق با غلظت ppb20.25 بود. در میزان سموم دیازینون و آلدرین در عضله خوراکی ماهیان مورد مطالعه از ایستگاه های مختلف تفاوت معنی داری مشاهده نشد (p>0/05). بیشترین مقدار سم اندرین در گوشت ماهی کپور در ایستگاه های غرب و شرق اندازه گیری شد. نتایج به دست آمده از اندازه گیری این سم در کپور ماهی در مقایسه با سایر ماهیان مورد مطالعه معنی دار بود (p<0/05). مقدار آلدرین در ماهی کاراس در مقایسه با سایر ماهیان مورد مطالعه معنی دار بود (p<0/05). بر اساس نتایج به دست آمده و کاهش معنی دار سموم اندرین، آلدرین و دیازینون در مقایسه با حد مجاز اعلام شده از سوی سازمان بهداشت جهانی، میتوان نتیجه گیری کرد که از نقطه نظر بهداشت مواد غذایی خطری مصرف کنندگان را تهدید نمی کند.