واکاوی نقش دیپلماسی رسانه‌ای در قدرت داخلی و روابط بین المللی کشورهای در حال توسعه

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش دیپلماسی رسانه‌ای در تقویت قدرت داخلی و همچنین توسعه روابط بین المللی و با رویکرد استقرایی به انجام رسیده است. روش مورد استفاده، نیز روش تحقیق آمیخته است. در راستای شناسایی مولفه های تبیین‌گر موضوع، تعداد 32 شاخص بر اساس مطالعات نظری و اسنادی احصاء گردید و سپس با کمک روش دلفی مورد تدقیق قرار گرفت و نهایتاً طی دو مرحله اجرای دلفی، 14 شاخص نهایی تبیین‌گر متغیرهای پژوهش رسیدیم، که مورد پیمایش قرار گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل دو گروه؛ 1-سیاستگذاران و مدیران و 2- متخصصین و صاحب نظران، بوده، که برای گروه اول 170 نمونه به روش تصادفی و در خصوص گروه دوم نیز، 20 نمونه بر اساس معیار اشباع نظری انتخاب و به ترتیب با ابزارهای پرسشنامه محقق‌ساخته و مصاحبه نیمه‌ساختار‌یافته، مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج نشان داد؛ از نظر جامعه مورد مطالعه؛ تعامل و هماهنگی رسانه ملی و سیاست خارجی تاثیر بسیار پررنگی بر مولفه‌های نظام حکمروایی موجود و نظم اجتماعی می‌تواند داشته باشد. ضمن اینکه، سایر شاخص های تبیین‌کننده متغیرهای مورد مطالعه ارتباط معناداری با هم نداشته اند. همچنین تمامی شاخص‌های تبیین‌گر متغیرهای دیپلماسی رسانه‌ای و روابط بین‌المللی روابط معناداری با سطوح همبستگی متوسط و قوی وجود داشته و تنها در بین شاخص‌های بهره‌گیری از ظرفیت‌های فرهنگ و هنر در راستای دیپلماسی رسانه‌ای و روابط علمی و تکنولوژی، همبستگی قابل ملاحظه‌ای مشاهده نشده و ارتباط بین آنها معنادار نبوده است.