ارزیابی ادراک نظام شناختی دولت های نهم و دهم از مذاکرات هسته ای ایران و غرب

بررسی نظام‌ شناختی سیاستمداران و سیاستگذاران یکی از مهم‌ترین قالب‌های شناخت و بررسی رفتارها، کنش‌ها و تصمیم گیری‌های این افراد می‌باشد. نظام ‌شناختی افراد به معنای ادراک، نوع جهان بینی، باورها و ارزش‌ها و همچنین گفتمان‌های حاکم بر این باورها نقش و تاثیرات بسیار عمیقی در این فرایند دارند.الگوی‌های تصمیم‌گیری هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران به عنوان بزرگ‌ترین مسئله سیاست خارجی در دوران پسا انقلاب ، به صورت غیر قابل انکاری تحت تاثیر روان‌شناسی شناخت، ساخت‌های ادراکی و سبک رهبری سیاستمداران حاکم در این عرصه بوده است. در پژوهش حاضر ما به دنبال بررسی و فهم نظام‌شناختی دولت نهم و دهم و تاثیرات آن بر رویکردهای سیاسی و تصمیمات اتخاذ شده ایران در قبال پرونده هسته‌ای و مذاکرات با غرب هستیم.از این رو پرسش اصلی این پژوهش را می توان در؛ادراک نظام ‌شناختی دولت های نهم و دهم ایران چه تاثیراتی بر رویکرد‌های سیاسی اتخاذ شده در قبال مذاکرات هسته‌ای ایران با غرب داشته است؟مطرح کرد.نگارندگان در این پژوهش از روش کیفی و با رویکرد توصیف و تحلیلی استفاده می کنند. شایان ذکر است که ابزار گردآوری داده نیز از طریق فیش برداری و خوانش کتاب ها،مقالات و سایت های اینترنتی می باشد. به دلیل اکتشافی بودن پژوهش از دادن فرضیه پرهیزمی شود. درنهایت با تحلیل داده های توصیفی می توان بیان کرد که نظام‌شناختی و گفتمان‌های حاکم بر باور دولت های نهم و دهم، بر دگرگونی رویکرد سیاسی ایران در قبال مذاکرات هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران با غرب از تنش زدایی به تقابل فزاینده تاثیر گذار بوده است.