تاثیر مقاربت جنسی در کاهش نیاز به اینداکشن در زمان ترم

مقدمه: زایمان، مسیر نهایی و مهمترین قسمت بارداری محسوب می شود و آماده بودن سرویکس یکی از مهمترین جنبه های پیشرفت زایمان می باشد. انجام مقاربت جنسی باعث تحریک دهانه رحم و ترشح پروستاگلاندین می شود که ممکن است باعث انقباض رحم و شروع دردهای زایمانی شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر مقاربت جنسی بر شروع زایمان و پیشگیری از زایمان پست ترم انجام شد.روش کار: این مطالعه آینده نگر در سال 1390 بر روی 212 زن باردار بالای 39 هفته با خطر پایین مراجعه کننده به درمانگاه مامایی بیمارستان های آموزشی قایم و ام البنین انجام شد. نمونه گیری به روش غیر احتمالی مبتنی بر هدف انجام شد. افراد واجد شرایط ورود به مطالعه انتخاب و در دو گروه شاهد (102 نفر) و مورد (110 نفر) قرار گرفتند. گروه شاهد، افراد بارداری بودند که هیچگونه مقاربت جنسی تا زمان زایمان نداشتند و در گروه مداخله، افراد باردار بعد از انجام معاینه واژینال و تعیین بیشاب اسکور و انجام نان استرس تست، از هفته 39 بارداری هفته ای 2-1 بار مقاربت جنسی داشتند. داده ها پس از گردآوری با استفاده از نرم افزار آماری spss (نسخه 16) و آزمون های تی تست، کای اسکویر و من ویتنی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: میانگین سن بارداری در دو گروه تفاوت آماری معنی داری نداشت (3/0=p) ولی نیاز به تحریک زایمان (0001/0 > p) و میزان سزارین (034/0=p) در گروه مورد به طور معنی داری کمتر و میانگین نمره بیشاب در هنگام پذیرش (002/0=p) بالاتر بود. میزان بارداری پست ترم (88/0=p) و عوارض زایمانی (68/0=p) در دو گروه تفاوت معنی داری نداشت.نتیجه گیری: مقاربت جنسی در زنان باردار می تواند باعث شروع خود به خودی انقباض و نیاز کمتر به اینداکشن و کاهش میزان سزارین شود.