بررسی شکل انقباضات رحمی با تجویز اکسی توسین در فاز فعال مرحله اول زایمان

مقدمه: امروزه مسیله زایمان و کنترل مناسب آن، امر بسیار مهمی است زیرا حدود 50% سزارین های انجام شده به دلیل پیشرفت غیرطبیعی در مرحله اول زایمان می باشد. در مامایی مدرن به طور وسیعی از انفوزیون اکسی توسین برای تحریک و تسریع زایمان استفاده می شود. از آنجایی که در عدم تناسب سری- لگنی شکل انقباضات رحم تغییر می کند، مطالعه حاضر با هدف بررسی شکل انقباضات رحمی با تجویز اکسی توسین در فاز فعال مرحله اول زایمان انجام شد.روش کار: در این مطالعه کوهورت، ابتدا وضعیت انقباضات رحمی 100 زن نخست زا با بارداری تک قلو و نمایش قله سر به مدت 30 دقیقه در اتساع 4-3 سانتی متر مانیتور شد. طی لیبر در 53 زن به دلیل عدم پیشرفت لیبر، اکسی توسین تجویز شد. نهایتاً در اتساع 10-8 سانتی متری دهانه رحم به مدت 30 دقیقه الگوی انقباضات ثبت شد و نسبت طول زمان برگشت یک انقباض از قله به خط پایه به زمان رسیدن از خط پایه به قله در دو مرحله شروع و انتهای مرحله اول زایمان در دو گروه (با و بدون تجویز اکسی توسین) محاسبه و مقایسه شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری spss (نسخه 5/11) و آزمون آماری تی زوجی، تی مستقل و کای اسکویر انجام شد. میزان کمتر یا مساوی 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: نسبت طول زمان برگشت یک انقباض از قله به خط پایه به زمان رسیدن از خط پایه به قله در ابتدا و انتهای لیبر در دو گروه با و بدون تجویز اکسی توسین به ترتیب 203/0 ± 164/1، 223/0 ±150/1 (687/0p=) و 199/0 ±161/1 و 214/0 ±091/1 بود (059/0p=) که تفاوت مشاهده شده در دو گروه از نظر آماری معنی داری نبود. نتیجه گیری: استفاده از اکسی توسین جهت تقویت انقباضات رحمی شکل انقباضات رحمی را تغییر نمی دهد