بررسی ارتباط پروتیین واکنشی C با شواهد بافت‌شناسی کوریوآمنیونیت در پارگی زودرس قبل از ترم پرده‌ها

مقدمه: پیش‌بینی دقیق کوریوآمنیونیت همچنان به عنوان یک مشکل جدی در بیماران با پارگی پیش از موعد، قبل از ترم پرده‌ها می باشد و می‌تواند در مدیریت مامایی تاثیرگذار باشد. پروتیین واکنشی c یک شاخص موجود در گردش خون جهت تشخیص التهاب است و اهمیت اندازه‌گیری آن در بالین همچنان نامشخص است. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط سطح سرمی پروتیین واکنشی c و کوریوآمنیونیت بافت‌شناسی در پارگی پیش از موعد قبل از ترم پرده‌ها انجام شد.روش کار: این مطالعه مقطعی از تیر ماه 1388 لغایت تیر ماه 1389 بر روی 50 زن باردار با سن بارداری 34-25 هفته و پارگی پیش از موعد قبل از ترم پرده‌ها انجام شد. پروتیین واکنشی c با حساسیت بالا با استفاده از کیتhs crp ibl ساخت کشور ایتالیا در زمان ختم بارداری اندازه‌گیری شد. پس از ختم بارداری جفت جهت بررسی آسیب‌شناسی و تعیین وجود کوریوآمنیونیت ارسال شد. تمام نمونه‌ها توسط یک آسیب شناس و بدون اطلاع از وضعیت بالینی بیماران و میزان crp آن ها تحت بررسی قرار گرفت و میزان و محل التهاب حاد گزارش شد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون تی دانشجویی، من‌ویتنی، منحنی راک و شاخص‌های حساسیت و ویژگی و ارزش اخباری مثبت و منفی و از نرم افزار آماریspss (نسخه 13) استفاده شد.یافته ها: متوسط سطح پروتیین واکنشی c در گروه دارای کوریوآمنیونیت 07/5±26/7 میلی‌گرم در لیتر و در گروه بدون کوریوآمنیونیت 98/2±21/5 میلی‌گرم در لیتر بود که ارتباط معنی‌داری بین پروتیین واکنشی c و کوریوآمنیونیت مشاهده نشد (14/0=p). در سه نقطه برش 8، 10 و 15 میلی‌گرم در لیتر، حساسیت و ویژگی برای هر کدام به ترتیب 62/0، 76/0، 25/0 و 85/0،06/0، 1 به دست آمد.نتیجه گیری: پروتیین واکنشی c با حساسیت بالا ارتباط مستقیمی با شواهد بافت شناسی کوریوآمنیونیت ناشی از پارگی زودرس پیش از موعد پرده ها ندارد.