بررسی ارتباط عفونت هلیکوباکترپیلوری با تهوع و استفراغ شدید در سه ماه اول بارداری

مقدمه: تهوع و استفراغ مکرر در سه ماهه اول بارداری در بیش از نیمی از حاملگی ها مشاهده می شود. تهوع و استفراغ شدید بارداری که هایپرامزیز گراویداروم نام دارد، گاه تا انتهای بارداری باقی می‌ماند. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین عفونت هلیکوباکترپیلوری با تهوع و استفراغ شدید بارداری در زنان باردار انجام شد.روش‌کار: در این مطالعه مورد شاهدی که در سال‌های 98 - 1396 انجام شد، 83 زن باردار با هایپرامزیز گراویداروم به‌عنوان مورد و 83 زن باردار بدون شکایتی از تهوع و استفراغ شدید به‌عنوان شاهد وارد مطالعه شدند. اطلاعات از طریق پرسشنامه ای که حاوی اطلاعات دموگرافیک مادران و همچنین سوالاتی در زمینه تعداد دفعات اوغ زدن، بالا آوردن و احساس تهوع و ناخوشایند در معده بود، جمع‌آوری شد. سطح سرمی ایمونوگلوبین g ضد هلیکوباکترپیلوری شرکت‌کنندگان اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری spss (نسخه 20) و آزمون‌های کای اسکوئر، تی‌تست و رگرسیون لوجستیک انجام شد. میزان p کمتر از 0.05 معنی‌دار در نظر گرفته شد.یافته ها: فراوانی عفونت هلیکوباکترپیلوری در گروه مورد 33.7% و در گروه شاهد 18.1% به‌دست آمد که این اختلاف از نظر آماری معنادار بود (0.021=p). در رگرسیون لجستیک از بین متغیرهای سن، پاریتی، گراویدیتی، شاخص توده بدنی، سن بارداری و عفونت هلیکوباکتری؛ تنها عفونت هلیکوباکترپیلوری به‌عنوان ریسک فاکتور هایپرامزیز گراویداروم شناخته شد (p=0.017) (or= 2.524, ci 95%= 1.180-5.400).نتیجه گیری: در این پژوهش اختلاف آماری معناداری بین عفونت هلیکوباکترپیلوری و هایپرامزیز گراویداروم مشاهده شد. با توجه به اینکه درمان موثری برای کاهش هایپرامزیز گراویداروم وجود ندارد، می‌تواند یکی از اهداف پژوهش های آینده باشد.

the relationship between helicobacter pylori infection and hyperemesis gravidarum in first trimester of pregnancy

introduction: frequent nausea and vomiting in the first trimester of pregnancy is seen in more than half of pregnancies. severe nausea and vomiting in pregnancy, called hyperemesis gravidarum, sometimes persists until the pregnancy termination. the present study was performed aimed to determine the relationship between helicobacter pylori infection and hyperemesis gravidarum in pregnant women.methods: in this casecontrol study which was performed in 20172019, 83 pregnant women with hyperemesis gravidarum as cases and 83 pregnant women with no symptom of sever vomiting as controls entered the study. the data were collected through a questionnaire containing demographic information of mothers as well as questions about the frequency of retching, vomiting and the feeling of sick to their stomach. serum levels of antihelicobacter pylori immunoglobulin g were measured in participants. data were analyzed by spss (version 20) and chisquare, ttest, and logistic regression. p<0.05 was considered statistically significant.results: the frequency of helicobacter pylori seroposivity in case group and control group were 33.7%, 18.1%, respectively, this difference was statistically significant (p=0.021). logistic regression showed that among the variables of age, parity, gravidity, bmi, gestational age, and helicobacter pylori infection, only helicobacter pylori infection was found as a risk factor for hyperemesis gravidarum (p=0.017) (or= 2.524, ci 95%= 1.180-5.400).conclusion: in this study, there was a significant difference between helicobacter pylori and hyperemesis gravidarum. since there is no specific therapy for hyperemesis gravidarum, it can be one of the goals of future studies.