مقایسه میزان موفقیت و کیفیت زندگی به‌دنبال سه روش جراحی پرولاپس با حفظ رحم

مقدمه: تاکنون درمان پرولاپس رحمی بر پایه هیسترکتومی واژینال و آویزان کردن کاف واژن بنا شده است. اخیراً تمایلی برای حفظ رحم حین جراحی‌های پرولاپس به‌وجود آمده است. مطالعه حاضر با بررسی میزان موفقیت و کیفیت زندگی زنان به‌دنبال یکی از سه نوع روش جراحی پرولاپس با حفظ رحم انجام شد.روش‌کار: این مطالعه گذشته‌نگر در سال 1398 در بیمارستان امام خمینی تهران انجام شد. اطلاعات پرونده 99 بیمار با پرولاپس رحم که در طی 3 سال تحت یکی از سه نوع جراحی پرولاپس با حفظ رحم (منچستر، ساکرواسپاینوس هیستروپکسی، ساکرال هیستروپکسی شکمی) قرار گرفته بودند، بررسی و از نظر موفقیت جراحی و کیفیت زندگی مقایسه شدند. 99 بیمار در فالوآپ 12 ماهه، پرسشنامه معتبر بررسی کیفیت زندگی پس از جراحی پرولاپس (pfdi-20) (شاخص آزردگی‌های کف لگن) را تکمیل کردند. میزان موفقیت  بعد از 12 ماه به‌عنوان پیامد اولیه و عوارضی نظیر جراحی مجدد، تعبیه پساری و احساس توده به‌عنوان پیامدهای ثانویه بررسی شدند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری spss (نسخه 22) و آزمون‌های آنووا، کروسکال والیس و کای اسکوئر استفاده شد. میزانp  کمتر از 0.05 معنی‌دار در نظر گرفته شد.یافته‌ها: میزان موفقیت ساکرال هیستروپکسی از دو گروه دیگر بالاتر بود (حدود 94%). بیشترین عود در ساکرواسپاینوس به‌ترتیب در نقاط ba (0.506±2.06) و سپس c (1.084±2.1) بود (0.01>p). کیفیت زندگی بیماران تحت جراحی منچستر و ساکرال هیستروپکسی مشابه و بالاتر از جراحی ساکرواسپاینوس بود. عوارض زودرس پس از ساکرال هیستروپکسی ایلئوس و اختلال دفع مدفوع بود.نتیجه‌گیری: هر سه روش جراحی پرولاپس با حفظ رحم میزان موفقیت بالای 60% داشتند. هر سه گروه جراحی 12 ماه پس از جراحی کیفیت زندگی خوبی داشتند و از عمل راضی بودند. بالاترین عود پرولاپس در ساکرواسپاینوس و در نقاط ba و c بود. یافتن عوارض مش به‌دنبال ساکرال هیستروپکسی نیاز به پیگیری طولانی‌مدت دارد.

The success rate and quality of life following three types of uterine sparing prolapse surgery

Introduction: Uterine prolapse has been traditionally treated with vaginal hysterectomy and cuff suspension. Recently there is renewed interest in uterine conservation during prolapse surgeries. This study was performed with aim to evaluate the success rate and quality of life in women following one of three types of uterine sparing prolapse surgery.Methods: This retrospective study was performed in Tehran Imam Khomeini Hospital in 2019. The data of 99 patients with uterine prolapse who underwent one of three types of uterine sparing surgery (Manchester, Sacrospinus Hysteropexy, Abdominal sacral Hysteropexy) during three years were reviewed and compared in terms of success rate and quality of life. 99 patients completed a valid questionnaire of quality of life after prolapse surgeries (Pelvic Floor Distress Inventory20). The success rate after 12 months was evaluated as a primary outcome and the complications such as repeat surgery, using pessary  and feeling mass were evaluated as secondary outcomes. Data were analyzed by SPSS software (version 22) and ANOVA, KruskalWallis and Chisquare tests were used. P < 0.05 was considered statistically significant.Results: The success rate of sacral hysteropexy was higher than two other groups (about 94%).The highest recurrence was in sacrospinous, in the Ba point ( 2.06± 0.506) and C point (2.1±1.084) (p<0.01). The quality of life was similar in the Manchester and sacral hysteropexy group and was higher than sacrospinous group. Early complications after sacral hysteropexy were ileus and defecatory disorder.Conclusion: All three uterine sparing prolapse surgeries had success rate of higher than 60%. All three surgical groups had a good quality of life and satisfaction 12 months after the procedure. The highest recurrence was in sacrospinous in Ba and C points. Finding mesh complications following sacral hysteropexy surgery requires longterm followup.