بررسی نقش بالقوه روان شناسی علم در حوزه میان رشته‌ایِ سیاست علم

روان شناسی علم عضوی نوپا و کمتر توسعه یافته از خانواده مطالعات علم به شمار می رود. این عضو جدید اما به شکل روزافزونی در حال رشد و تبدیل به یک حوزه علمی خوش آتیه می باشد. بدواً و در پی بازخوانی مختصری از این عضو در حال ظهور روان شناسی در این مقاله، استدلال خواهیم کرد که روان شناسی علم می بایست به درون مجموعه علوم اجتماعی که حوزه میان رشته ای سیاست علم را تشکیل می دهد فراخوانده شود.در ادامه و پس از بحث در خصوص موضوع کلاسیک اختصاص منابع، تلاش می‌کنیم نشان بدهیم مفهوم پردازیِ روانشناختی این مساله تا چه حد پر‌بار و حاصلخیز خواهد بود. علاوه بر این، از یک منظر روانشناسانه به نفع یک ایده واقعگرایانه‌تر از علم استدلال خواهیم کرد؛ ایده‌ای که مکمل مفهوم موجودِ علم در سیاستِ علم موجود خواهد بود. مدیریت رفتار جمعی علم در یک کشور، مشتمل بر کمیت و کیفیت تولید علمی، می تواند با اضافه کردن یک فهم نظام مند از متغیرهای زیست شناختی، توسعه ای، شناختی، شخصیتی و اجتماعی که رفتار علمی را تحت تاثیر قرار می دهند ارتقا پیدا کند. روش های درون نگرانه و مشارکتی در روانشناسی می تواند به تحقیقات آماری و عینی بر روی علم امکان فهم و تفسیر محیط درونی علم را آنچنان که هست اضافه کند. این به نوبه خود می تواند سیاستگذاران را با نوعی محافظه کاری تجهیز کند که می تواند در برابر امواج دوره ای تغییرات بنیادین مفید باشد.

the potential role of the psychology of science in theinterdisciplinary field of science policy

the psychology of science is an emerging subfield within the broader family of science studies. although it is still at an early stage of institutional and conceptual development, it has been growing rapidly in recent years and demonstrates increasing potential to enrich the field of science policy - especially byintroducing deeper insight into the individual and collective behaviors underlying scientific activity. this paper argues that the psychology of science should be formally invited into theinterdisciplinary collection of social sciences that constitute the field of science policy.through this inclusion, science policy cangain a more comprehensive understanding of scientists’ behavior, motivation, decisionmaking, and the psychological and social variables influencing scientific production.the paper begins by reviewing the current status of the psychology of science among other metasciences such as the philosophy,sociology, and history of science. it identifies two key factors behind the relative underdevelopment of this field. the first isthe longstanding image of the scientist as a purely rational, emotionless being, which has left little room for psychologists to study the scientific mind as an object of inquiry. the second is the dispersed and implicit presence of psychological research on science within various branches of psychology - studies oncreativity, scientific reasoning, or cognitive development - that have not been unified under the explicit title of “psychology of science.”