اثرات تزریق داخل صفاقی بوتاکس بر پارامترهای بیوشیمیایی و ساختاری کلیه موش‌های صحرایی ماده نژاد ویستار

مقدمه: پروتئین نوروتوکسین بوتولینیوم (بوتاکس)، جهت زیباسازی و کاهش چین و چروک صورت بدون توجه به خطرات بالقوه آن بطور وسیعی استفاده می‌شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات بوتاکس بر عوامل بیوشیمیایی خون و نیز ساختار بافتی کلیه موش‌های صحرایی ماده انجام گرفت. روش کار: در این مطالعه، تعداد 28 عدد موش صحرایی ماده بالغ از نژاد ویستار انتخاب و بطور تصادفی به چهار گروه هفت‌تایی تقسیم شدند. به سه گروه اول تا سوم به ترتیب بوتاکس با دوزهای 4، 6 و 8 تزریق و به گروه چهارم یا گروه شاهد سالین به صورت داخل صفاقی (یک سوم پایینی شکم و یک سانتی‌متر زیر ناف سمت چپ) تزریق شد. سپس به مدت سه ماه با دسترسی کامل به غذا و آب در شرایط دمایی 22 درجه سانتی‌گراد و چرخه روشنایی و تاریکی 12 ساعته در خانه حیوانات نگهداری شدند. در پایان دوره، حیوانات بعد از 24 ساعت گرسنگی توسط اتر بیهوش و از ناحیه قلب آنها خونگیری شد. سپس حیوانات آسان‌کشی شده و نمونه‌های بافتی کلیه آنها جهت بررسیهای بافت شناختی استخراج گردید. یافته‌ها: نتایج بیوشیمایی حاکی از افزایش معنی‌دار کراتینین خون بدنبال تزریق بوتاکس در مقادیر 6 و 8 واحد بود که نشان‌دهنده آسیب کلیوی است. اگرچه افزایش در میزان اسید اوریک خون در مقایسه با گروه کنترل در سطح 95 درصد معنی‌دار نبود ولی در سطح 94 درصد اختلاف معنی‌داری را نشان داد که حاکی از آسیب اولیه به کلیه‌ها می‌باشد. مطالعات بافت شناختی نشان داد که تزریق داخل صفاقی بوتاکس در دوز 8 واحد، در بافت کلیه تغییرات ساختاری پراکنده و محدود در برخی از نواحی کلیه شامل دژنرسانس واکوئلر سلول‌های اپی‌تلیال ایجاد می‌کند. نتیجه‌گیری: بنابر نتایج مطالعه حاضر، استفاده از بوتاکس در دوره‌های طولانی و تکرار شونده، علاوه برآسیب‌های موضعی ممکن است باعث آسیب‌های جدی به کلیه‌ها شده و زندگی فرد را تهدید نماید.

effects of intraperitoneal injection of botox on biochemical and structural parameters of the kidneys of female wistar rats

introduction: botulinum neurotoxin protein (botox) is widely used for cosmetic purposes to reduce facial wrinkles without regard to its side effects. the present study was conducted to investigate the effects of botox on blood biochemical factors and the kidney tissue structure of female rats.methods: in this study, 28 adult female wistar rats were selected and randomly divided into four groups (n = 7). the first three groups received intraperitoneal injections of botox (in the lower third of the abdomen, one centimeter below and to the left of the navel) at doses of 4, 6, and 8 units, respectively, while the fourth group (the control group) received a saline injection. then the animals were kept in the animal house for three months with full access to food and water at a temperature of 22°c and a 12-hour light-dark cycle. following a 24-hour fasting period at the end of the study, blood samples were collected via cardiac puncture under ether anaesthesia. then, the animals were euthanized without pain, and their kidney tissue samples were extracted for histological examination.results: biochemical results indicated a significant increase in serum creatinine levels following injection with 6 and 8 units of botox, indicating renal impairment. although the increase in the amount of serum uric acid levels compared to the control group did not reach statistical significance at the 95% confidence level (p < 0.05), it showed significance at the 94% level (p < 0.06), suggesting primary renal damage. histopathological examination demonstrated that intraperitoneal injection of 8 units of botox induced scattered and limited structural alterations in renal tissue, including vacuolar degeneration of tubular epithelial cells.conclusions: the results of this research show that the long-term and repeated use of botox may cause significant renal damage in addition to local lesions and threaten a person's life.